Anketler

6 senelik bir uzak mesafe ilişkim var. Zaman zaman buluşuyoruz. İkimizde şu an 22 yaşındayız. Kafamı karıştıran şeyler var mesela sevgilim aslında romantik bir çocuktur doğum günü yıl dönümü vs şiir falan yazar kafasına eserse güzel iltifatlarda bulunur ama sürekli her istediği olmalı ona asla hayır diyemem dersem istediğini yapana kadar uğraşır kavga gürültü sonra ufacık bir şeye bile sinirlense ağzına geleni sayar alçak canım der ayrılığa getirir lafı seni silah zoruyla tutmuyorum vs der ama siniri geçince sinirle oldu asılsız aldırış etme der özür diler bu sürekli böyle oldu sinirlenince kendini kaybediyor.

Sürekli ben alttan almaliymisim sürekli ömrüm boyunca ona sabretmem gerekiyormus eğer bunları yapmazsam devam etmenin anlamı yokmuş annem gibi davran bana itaat et benim gibisi yok benim gibi güzel seveni bulamazsın vs diyor. Diyorum olgunca konuşalım ben sürekli sana sabredip alttan alamam sürekli asılsız dedi diyip yola devam edemem diye hep o sinirlenince sevgilim aslanım diye diye sakinlestirecekmisim annesi de babasına çok sabretmis ben de sabredecekmisim sizce böyle evlilik yürür mü? Romantik ara ara mutlu ediyor diye devam etmeli mi?

1.5 sene önce ailem öğrendi ve telefonumu aldı istemediler olmaz dediler ama ben mücadele ettim şu an habersiz görüşüyoruz. Annemle tartıştı anneme kuracağımız yuvaya zarar vereceksiniz siz falan dedi annem kesinlikle istemiyor kültür farkı var eğitim farkı var hani benim ebeveynlerim 40 yaşında onunkiler 60+ kendisi 9 kardeş ve hepsi evli çocuklu ben ise küçük bir çekirdek aile. Ailelerin kafa yapısı farklı ve çok kalabalıklar sürekli gelip gider hatta yatıya kalırlar ben alışık degilim. Benim ailem muhafazakar kesim onlar biraz daha rahatlar. Çocuğun hiçbir işi gücü yok bı orada bı burada çalışır bazen evde durur bir baltaya sap olamadı doğru düzgün ders çalışmadi işi yokken bile ailesi sürekli annemi babamı aradılar kız istemeye geliyoruz dünür olcaz diye.

Kafam çok fazla karışık hep diyor dışardaki erkekler alem yapar aldatır döver vs ben öyle değilim benim bir sinirim var onu idare edeceksin ben de sana romantik olup mutlu edeceğim falan korkuyorum galiba evlenince ya bu sinir ilerlerse şiddete dönerse bide her istediğini yaptırana kadar uğraşır. Annem kesinlikle istemiyor olmaz bunlar diyor yapamazsın diyor çocuk desen sürekli bı baskı kuruyor üstümde hep sabret bana diyor. Bir süredir soğuk davranıyorum öyle olunca uzun uzun güzel yazilar yazıyor ama istediği olmayınca yine fevri hali başlıyor. Ailemin istemediğini biliyor eğer razı olmazlarsa onları dünür hesabına almayız evleniriz diyor mesela. Ne yapmalıyım nolur yardım edin.

Böyle hitaplar etkiliyor mu sizi de ya da başka bir hitap yoksa beni böyle şeyler etkilemez mi diyorsunuz?

Uzunca süredir sevgili olduğunuz makul ve şiddete meyilli gibi görünmeyen sevgiliniz bir ortamda bir sözlü zorbalıkla karşılaşıyor ve altta kalmayıp bir üst perdeden cevap veriyor olay tırmanıyor ve artık ailesine varan bir hakaretle karşılaştığı zaman sevgiliniz fiziksel kavgayı başlatan oluyor dövüşüyor...

O anda ne hisseder ne düşünürsünüz ve onunla ilgili duygularınız ve düşünceleriniz ne yönde değişir? Veya değişir mi?

(Daha önce hiç kavga ettiğine ratlamamıştınız... fiziksel değil sözlü ağız dalaşına girdiğini bile görmemiltinşz)

A) Erkek bu sonuçta. Yeri geldiğinde kavga etmesini bildiğini görmek iyi hissettirir. Sabrının bir sınırı olduğunu bilmek güzel. Sürekli alttan alan erkek kadını da yıpratır.

B) Şiddeti hayatından tamamen çıkarmış, kendisine fiziksel müdahale olmadıkça asla şiddet kullanmayan biri olmalıydı. Hiç hoşuma gitmezdi bu durum.