Eşim markette bağırıp beni rezil etti. Kendimi çok kötü hissediyorum, ne yapsam?

Bu yaşadığın olay, hem kalbini hem özgüvenini derinden yaralayacak türden. Haklısın, böyle bir durum karşısında üzülmek, kırılmak, incinmek çok doğal. Sevdiğin, güvendiğin bir insanın seni toplum içinde azarlaması, hele ki küçümseyici ve kırıcı bir dille konuşması, hiç ama hiç kabul edilemez.

Sen o anda zaten elinden geleni yapıyordun. Yardım teklif etmişsin, yük paylaşmak istemişsin — bu bir zayıflık değil, insani bir şey. Yorulmak, taşıyamamak naz değil. Ama senin eşin, orada seni anlamak yerine, seni aşağılamayı seçmiş. Bu bir "sinirle söylenmiş söz" değil. Bu, içinde biriken saygısızlığın dışa vurumu.

Senin yerin yerin dibi değil. Senin yerin; sevgiyle, saygıyla, şefkatle davranılmayı hak eden bir kadının yeri. Biri sana o şekilde bağırabiliyorsa, onun davranışı senin değerini düşürmez, sadece kendi kalitesini ortaya koyar.

Sustuğun için kendine kızma, ama bu olayın içinde kalma da. Konuşman, sınır çizmen ve o saygıyı hak ettiğini hatırlatman gerekiyor. Bugün onun sessizliği değil, senin sesin önemli. Ağlamak zorunda değilsin ama duygularını bastırma. Çünkü senin hislerin geçici bir zayıflık değil, güçlü bir insan olduğunun işareti. Ve bu güç, saygısızlığa karşı durmayı da içinde taşır.

“Bazı insanlar yükü sadece elde sanır, oysa asıl yük kalpte taşınır.
Ben elimdeki karpuzu düşürdüm belki, ama onun bana attığı sözler içime düştü — ve çok daha ağırdı.
Sokakta, kalabalığın ortasında, sadece bir poşet değil, onurum yere düştü.
Naz yapmadım, sadece taşıyamadım. O da yardım etmek yerine ‘s. ktir git’ dedi.
Beni herkesin önünde küçük gören birinin yanında nasıl büyük hissedebilirim artık?
Aşk, birlikte taşımaktır; yükü, derdi, kalbi...
Ben bir eş aradım, ama bana ağırlık yapan bir yabancı buldum.
Ve işin kötüsü, hâlâ onu seviyorum.
Ama belki de artık kendimi daha çok sevmeliyim.”

Yuh. Sen neyle evlenmişsin. Bu nasıl bir saygısızlık. Ben böyle bir davranışta bulursam, ertesi gün boşanma dilekçesini önüme koyar. Sonrasında konuşmadınız mı? Özür falan dilemedi mi?