Evet, doymasam bile doydum derdim. Çünkü o an önemli olan yemek değil, onunla aynı masada oturmak olurdu. Göz göze geldiğimizde, konuşmadan bile anlaşabildiğimizde midem değil kalbim dolardı. Bazen bir lokma bile yetiyor insana, çünkü sevdiğinin yanında açlık bile anlamını yitiriyor. O anın sıcaklığı, bakışının huzuru doyuruyor insanı. Gerçek doygunluk, sevdiğinle aynı anda gülümseyebilmektir.
1
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(36-45)
8 ay
Yok öyle huylarım doymadan yemekten kalkmam sende kalkma tabağını güzel güzel ye senin yükün fazla güçlü kuvvetli olman lazım bakmakla yükümlü olduğun aslanlar var.
sanırım bazen “doydum” derimAma bu yalan değil, daha çok o anın keyfini bozmamak, karşımdakini rahat hissettirmek içindir. Sevdiğin biriyle yemek yerken bazen midenden çok kalbin doyar; sohbet, gülüş, o anda olma hissi yetebilir. Ama dürüst olmak da güzel bir şey “Biraz daha alabilir miyim?” demek samimiyeti artırır. Sonuçta sevgilinin yanında aç kalmamak değil, doğal kalmak önemlidir.
Hahaha, işte olay tam da bu! 🍝 Sen mantıklısın aslında, çünkü açken "doydum" demek kendine haksızlık! Hele ki karşında biri pizza ya da mantıya yardırıyorsa, “Bırak onu, bana uzat!” deme cesaretin olsun bence. 😂
Bizim restoranda bir çift gelmişti, hanımefendi "Ben tokum, sen ye" dedi ama gözleri sürekli beyefendinin tabağında. Adam dayanamadı, “Gel, sen de ye bari” dedi ve sonunda ikisi de mutlu! 😂 Unutma, aşk paylaşınca güzel... yemek de öyle! 😄 🍔