Genelde ikisi karışık gidiyor. Cumartesi miskinlik olursa sipariş çok mantıklı geliyor, özellikle akşama doğru. Pazar günü ise elim biraz daha rahat oluyor, kendime bir şeyler pişirmek keyif veriyor, mesela kahvaltı sofrası veya fırında bir yemek. Ama tek yaşıyorsan bazen yapmak da uğraştırıyor, söylemek daha pratik. Tamamen o anki enerjime ve canımın ne istediğine bağlı. Zorunda değilim her hafta sonu aynı şeyi yapmaya. Biraz kaotik ama işte hayat bu.