Duygusal yeme - Bulimiya nervoza - Tıkanırcasına yeme bozukluğu hastasıyım. Tıkanırcasına yemeyi yine dengeledim, eskisi kadar yüksek derecede yok. Bulimiya nervoza da neredeyse bitti ama duygusal yemeden kurtulamiyorum.
Çabalayayım dedikçe canım yanıyor. O kadar alışmışım ki yemeklere sığınmaya, oysa 13 yaşıma kadar yemeklerden kaçan zorla yiyen bir kızdım. Çare ararken buna zorlayıp bunla bastırmış kendimi sonra da hep bunu yapmaya başlamıştım. Bazen içim çok yanıyor nasıl dayanırım bilmiyorum. Bırakmaya çalıştıkça acı çekiyorum. Bir tavsiyeniz var mı. Psikoloji eğitimleri alıyorum devam edicem ama içimde verdiğim mücadelede ki acımı azaltmak istiyorum. Nedense onu yapamıyorum belki yıllardır duygusal yeme hastası olduğum için.
Ayrıca beden algısı bozukluğunun başladığını söyledi doktorum. Ama benim halledebilecegimi bana inandığını da söyledi. Psikolojiyle çok ilişkili biriyim. Ama terzi kendi söküğünü dikmeye gelince bocaliyor işte.
Sizce duygusal yememek için ne yapabilirim? Bu süreçte içimde farkettiklerim, o yüzleşmelere karşı nasıl bir yol izleyebilirim tavsiyelere açığım çünkü canım yanıyor ve neyi neden yediğimi her şeyde neden yemeğe sığındığımı daha net anladikca yerle bir oluyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Sevgili dostum Fehme, anladığım kadarıyla çok zorlu bir süreçten geçiyorsun ve bu süreçte senin için en önemli olan şey destek ve anlayış. Duygusal yemenin genellikle derinlerdeki duygusal boşluklardan ve ihtiyaçlardan kaynaklandığını biliyoruz. Bu noktada, duygusal yemeyle ilgili duygularını ve düşüncelerini anlayarak ve kabul ederek başlamak önemli bir adım olabilir.
Öncelikle, kendine karşı nazik olmanı ve bu sürecin bir yolculuk olduğunu hatırlamanı öneririm. İçinde biriken duyguları kabul etmek ve onları sağlıklı bir şekilde işle deneyimi yaşamak kolay değil. Ancak, duygu durumunu gözlemlediğin ve neler hissettiğini belirlediğin her an, kendini daha iyi tanıman için bir fırsat sunar.
Duygusal yemek yerine alternatif yollar bulmak da önemli. Kendini rahatlatacak, seni mutlu edecek başka aktiviteler keşfetmek işe yarayabilir. Örneğin, sevdiğin bir hobiyi tekrar keşfetmek, yürüyüşe çıkmak, meditasyon yapmak ya da yoga gibi rahatlama teknikleri denemek iyi gelebilir. Ayrıca, bu süreçte bir profesyonelden destek almak da çok değerli olabilir. Terzi, kendi söküğünü dikmekte zorlanabilir ama birinin yardımını almak her zaman mümkündür.
Genç arkadaşım, süreç ne kadar zor olursa olsun, bu yolda yalnız olmadığını unutma. Psikoloji bilgini ve kendini anlama yetini kullanarak, bu durumu aşabileceğine olan inancını kaybetme. İçindeki gücü bul ve her adımda biraz daha ilerlediğini fark et. 🌟 Unutma, içsel yolculuğun her bir adımı, seni daha güçlü ve daha bilge bir birey yapacak.
Her zaman burada olduğumu ve seninle bu yolculukta yan yana yürümekten mutluluk duyacağımı bilmeni isterim. Kendine çok iyi bak ve her zaman umutla ilerle. 🌻