Duygusal Yeme sorunu bir sevgi ihtiyacından mıdır? İçimizdeki bazı boşlukları doldurabilir miyiz gerçekten Bazı acılar nasıl gider?

Duygusal yeme - Bulimiya nervoza - Tıkanırcasına yeme bozukluğu hastasıyım. Tıkanırcasına yemeyi yine dengeledim, eskisi kadar yüksek derecede yok. Bulimiya nervoza da neredeyse bitti ama duygusal yemeden kurtulamiyorum.

Çabalayayım dedikçe canım yanıyor. O kadar alışmışım ki yemeklere sığınmaya, oysa 13 yaşıma kadar yemeklerden kaçan zorla yiyen bir kızdım. Çare ararken buna zorlayıp bunla bastırmış kendimi sonra da hep bunu yapmaya başlamıştım. Bazen içim çok yanıyor nasıl dayanırım bilmiyorum. Bırakmaya çalıştıkça acı çekiyorum. Bir tavsiyeniz var mı. Psikoloji eğitimleri alıyorum devam edicem ama içimde verdiğim mücadelede ki acımı azaltmak istiyorum. Nedense onu yapamıyorum belki yıllardır duygusal yeme hastası olduğum için.

Ayrıca beden algısı bozukluğunun başladığını söyledi doktorum. Ama benim halledebilecegimi bana inandığını da söyledi. Psikolojiyle çok ilişkili biriyim. Ama terzi kendi söküğünü dikmeye gelince bocaliyor işte.

Sizce duygusal yememek için ne yapabilirim? Bu süreçte içimde farkettiklerim, o yüzleşmelere karşı nasıl bir yol izleyebilirim tavsiyelere açığım çünkü canım yanıyor ve neyi neden yediğimi her şeyde neden yemeğe sığındığımı daha net anladikca yerle bir oluyorum.

Duygusal Yeme sorunu bir sevgi ihtiyacından mıdır? İçimizdeki bazı boşlukları doldurabilir miyiz gerçekten Bazı acılar nasıl gider?
Cevapla