İnsan ailesiyle sınanır mı? bir bakın kafayı yicem?

Merhaba arkadaşlar öncelikle amacım ailemi kötülemek değil. Sadece derdimi paylaşıp vicdanımı rahatlatmak. Annem bugün kargodan gelen sözlüme aldığım parfümü açıp küçük erkek kardeşime sıkmış (hediye olduğunu biliyor) bildiği halde. Bende görünce ister istemez kızdım bağırdım çagırdım baya öfkelendim çünkü hediye açılmaz. Ve bunun bir hata olduğunu kabullenmiyor. Kutusunumu yırttım parfümümü bitirdim diyor. Herne olursa olsun hediyelik eşya o açılmaz ki. Annem hep böyle. Hatalarını hiçbir zaman kabullenmiyor hep ben haklıyım diyor. Sanki o çocukmuş ben anneymişim gibi hissettiricek tavırlar sergiliyor. Hiç anlaşamıyoruz. Bende böyle sınandığımı düşünüyorum yanlışmı düşünüyorum gerçekten bilmiyorum. Sinirden ağlıyorum. Parfümün açılmasından falan değil annemin böyle olmasına insan ailesini seçemiyor. Seçme gibi bir şansım olsaydı düşünceli anlayışlı bir anne seçerdim. Çok kötüyüm yoruluyorum. Beynim çok yoruluyor artık.