Bir insanın size değer verdiğini nasıl anlarsınız?

Eğer mutlu olduğumuzda benimle birlikte gülüyorsa, derdim olduğunda benim için elinden geleni yapıyorsa, kusurlarımı örtüyorsa, çıkarlarına göre hareket etmiyorsa, beni kırmaktan , kaybetmekten çok korkuyorsa, beni ben olduğum için kabul ediyorsa, hep yanımda olduğunu hissettiriyorsa, iltifat etmeyip de gerçekleri söylüyorsa, seni seviyorum diyorsa...

Matematiğim çok kuvvetli değildir, iyilikleri bir bir hesaba döküp ödeşmekten pek anlamam. O yüzden bu sorunun cevabı konusunda emin değilim ama yine de yaptığımız iyiliklerin er geç karşımıza çıktığına inanırım.

Senin de düşündüğün gibi insanın biçtiği değeri ayırdığı vakitten de az çok çıkarabiliriz. Sana ne kadar çok vakit ayırıyorsa seninle o kadar çok konuşmak istiyordur diyebiliriz aynı zamanda.

Güven de ayna gibidir bir kere kırıldı mı hep çizik gösterir. Günlük hayatta beni kime sorsan söylenilenler arasında hiçbir ilişki kuramazsın çünkü herkese gösterdiğim muamele farklıdır. Bana faydası dokunan insanı severim benim için değerlidir. Şimdilerde kimsenin çıkarı dışında yararı dokunuyor bana. Bu yüzden o insan bir hint kumaşıdır gözümde. Belki de abartıyorum.

Son sorunun cevabını vermek çok zor gerçekten çünkü insan en zor kendini anlatır...

Bunun bir standardı yoktur. Bu karşıdaki insanın kişiliğine göre de değişebilir nasıl bir değer göstergesi olduğu farklılık arz eder.
Zamanını ayırması, fedakarlık yapması, beni düşünmesi, saygı duyması, halimi merak etmesi, kırıp üzmemek için elinden geleni yapması, hayatında bana öncelik vermesi vs...

İnsanlardan yaptıklarımın karşılığını alıyorum veya almıyorum bunun bir önemi olmamalı. İyilik genelde yaramaz insanlara çünkü "Doğrusu insan çok haksız ve çok nankördür."-Ayet..

Yani iyilik kişinin kendisi için veya başkaları için değil, iyiliği yaratan için yapılmalıdır.

Yaptıklarınızda rıza-yı ilâhî olmalı. Eğer O razı olsa, bütün dünya küsse ehemmiyeti yok. Eğer O kabul etse, bütün halk reddetse tesiri yok.” -Said Nursi

Ayrıca dünyada yapılan iyiliklerin sadece dünyadaki karşılığı bire ondur ve bu en az olanıdır. Rabbimiz bire yüz, ikiyüz, yediyüz, yedibin mükafat da vermektedir. Ahirette verilecek bu kat kat mükafata göre, dünyada verilenler kıyas bile edilemeyecek kadar değersizdir.. Yani insanlardan karşılığını almışım almamışım bu önemsiz.

Bana yapılan iyiliğe en azından bir misliyle karşılık veririm.
"İyiliğin karşılığı iyilikten başka ne olabilir ki..." (Rahman, 60)