Ben böyle bir adama ( ! ) baba demekten utanıyorum. Ben ne yapacağım ?

Seni hissettiklerin konusunda anlayabileceğim kadar anladım. Empati yaptım, ben de o durum olmasa da aynı his var. Benimki de işyerinden bir kadınla tanışık, ki annemle halen evliler, o kadınla yazışmaları, nikahıma alayım seni falan yazmalarını telefonunu ortaya koyduğunda kardesim ss alıp atmış bana. Ki ben küçükken de görüyordum. Gelelim seni anlayabildiğim duruma. Ben ortaokulda sınıfın en sessiz kızı, çalışmayi seven, dışarıda gözü olmayan bir çocuğum, liseye gectigimde bana beter ol 500 de alsan adam olamazsin diyor puanima, ki kendisine dokunan hicbir seyim yok sadece evde yasıyorum, tabi oldu bazi olaylarsirf anneme vurdugunda annemi korudum diye yapti bana 1 sene ayrimciligi. 3 kardesiz. Onlara her seyi alip alip bana gosteris yapmaya calisti. Daha ben 14 15 yaslarindayim ne anlayayim ergen bir cocugum. Simdi dusundukce sinirleniyorum ki dusunmek de istemiyorum. Hafizamda kalmis. Canim isteyince ahanda boyle anlatiyorum sadece. Sonra benim ygs lys donemim geldi. O ayrimcilik olayi ortada kalmadiysa da beni dershaneye falan gondermedi. Dolu parasi var. Dedim ya isyerinden mi ne tanismis bir ... ile. Onun kizi var. Onlara yediriyor, benim dershaneme gelince kilini kipirdatmiyor ustune bagiriyor. Hastaneye gelince goturmez. Ayni sekilde ablamin disleri cok kotu durumdaydi. Diyoruz tel faan taktiralimsey yapalim para odeyecem diye bize odu kopuyor. Sucumuz sadece annemin dogurdugu olmak. kucukken bize anne demek yasakti. Korkudan 5 6 yasinda cocuk anne veya anneanne diyemiyordum. Tek amaci para. Anneannem para vermemis mi ona napmis. Sacmalik. Bu yuzden para icinde bogulsa keske diyorum bazen. Beddua da etmek istemiyorum. Allah goruyordur. Ne diyeyim amacim sadece o evden gitmek onun parasi seyi altinda olmamak. Hayirlisi. Seninde sorunun varmis. Bakiyorum diyorum herkesin sikintisi var, demek ki bizim sinavimiz boyle. Hayirlisi olsun hakkimizda biz onumuze bakalim. Ileride de dikkat ederiz iste cocuklarimiz boyle durumlar yasamasin diye, Allah sabir versin.

Yalnız değilsin.
Senin çektiğini ben çok ufakken çekmeye başladım. İçip içip gelirdi eve, üstüne döverdi. Annemle de hep kavga ederdi. Her kapı çaldığında saklanacak delik arardım. 13 yaşında falandım o zamanlar yola küçük bir çocuk fırladı, ben de tabi arkasından. Neyse işte sonuç olarak araba üzerimden geçti. Ciğerlerim su toplamış diğer iç organlarım da zarar görmüş. Bir günde üç ameliyata girdim. Aynı gün hastanede bana ne dedi biliyor musun?
Keşke o arabanın altından sağ çıkmasaydın. Attıgı dayaklara, küfürlere rağmen sevdim onu.
Ama bu olaydan sonra sadece nefret duydum. Çocukluğumu yaşayamadım ben onun yüzünden. Sadece bu kadar değil dahası da var. Sen kendini güçlü tut. Ben öyle yapıyorum.