Aile & Toplum

Babamdan utanıyorum, sorun ben miyim?

Benim babamın gençliği hovardalık ile geçmiş biraz, Kuran kursuna gidip hoca olacakmış, okuyup bitirmemiş ve kaçmış. Meslek desen, ne üniversite okumuş ne de herhangi bir iş öğrenmiş meslek anlamında. Anlayacağınız hiçbir vasfı yok. Elinde imkan yokmuş, okutmamışlar, eski zamanlar, maddi imkansizlik falan da değil yani. Dedemin maddi durumu oldukça iyiymiş babam gençken. Zaten babam 11-12 yaşlarındayken İzmir'e taşınıp gelmişler, şehrin göbeği yani. Okumak istememiş, meslek de öğrenmemiş. şu an 40 küsur yaşında ve adam akıllı bir işi yok, onun yaşıtları yılaaar evvel kendi işini kurmuş, şu an günümüz şartlarında (2024) minimum aylık 60-70 bin tl kazanan insanlar olmuşlar ama babamın kazancı yerlerde, ucu ucuna geçiniyoruz sırf onun canım yüzünden. Çevremde mesleğini söylemeye utanıyorum hor gorulmekten, insanların acınası haller sergilemesinden. Bir şeye ihtiyacim olduğunda mesela, alırken 40 sefer düşünmek zorunda kalmaktan nefffret ediyorum, amcamın kızına bakıyorum mesela, hayatı çok güzel çünkü sağlam bir gelirleri var ve kız neyi istese alabiliyor. Amcamin kazancı oldukca iyi, ama dönüp de babama bakınca çok utanıyorum. Ailesinin ve kardeşlerinin yüz karası resmen. Kendi sorumsuzluğu yüzünden fakir olduğu yetmezmiş gibi bir de aşırı sinirli, öfke sorunları olan birisi, kafadan kontak.
Allah aşkına, bu halinden utandigim için suçlu ben miyim? Ben neden onun sorumsuz geçirip bir ipe sap olamadığı gençliğinin cezasini çekiyorum? Sonuçta doğmayı, onun çocuğu olmayi ben secmedim. Bu hayati bana ve aileme o yaşatıyor. Lütfen bir seyler diyin dertleşmeye çok ihtiyacım var😢😢
Babamdan utanıyorum, sorun ben miyim?
Cevapla
Üniversite Soruları Fal Soruları Meslek Soruları