Bugün biraz canım sıkkındı. Yürürken kendimi çocukluğumun geçtiği evin önünde buldum. Biz küçükken çok ev değiştirirdik ama en çok sevdiğim bu evdi. Küçüktü evet ama güzeldi. Asma kurumamıştı o zaman salkım salkım üzüm koruk vardı. Terleme falan yapardık toplayıp 😬😬 önündeki ağaç elma ağacıydı. Elmaları yere düşenlerden dallardan toplar arabaların geçtiği yola düzerdim. Sonra kaldırımda oturup arabaların üstünden geçip patlatmasını izler gülerdim 😂 Aşağıda park vardı hemen orda ördek süs havuzu vardı küçük bir şeydi ama yüksekti, en tepesine çıkar sudan kayardık 😬 dibinde de yüzer eve gidince anne bizi çocuklar suya attı derdik 😄😄 çok güzeldi sanırım evde olmadığım zamanlar da mutluydum. Bugün hepsini ziyaret ettim 😄 mutlu oldum ya ne bilim güzeldi. Şu an çok daha güzel bir evde yaşıyoruz. Ama zaman geçtikçe daha da mutsuz oluyormuşum bunu farkettim. #TheEdyline #çocukluğum #engüzelanılar
Çocukluğunuzun geçtiği evi/mahalleyi yıllar sonra ziyaret eder misiniz?
Çocukluğumun geçtiği o ev o mahalle bende hep güzel bir anı olarak kalacak. Her gün çok daha özlüyorum o zamanları ve dediğin gibi gün geçtikçe daha mutsuz olduğumu ben de hissediyorum. Ziyaret ediyorum da ara sıra ve belki birkaç sene sonra yine orada oturacağız. Küçücük bir evimiz kocaman bahçemiz vardı. O günlerde yaşadığım rahatlığı ve huzuru şimdi arıyorum ama bulamıyorum. Kim ne derse desin, benim için o küçük evlerin yerini hiçbir apartman dairesi dolduramaz.
Köyde evimiz var orda doğdum ilkokulu orada bitirdim.. Cok seviyordum aşiktım resmen oraya.. Ama lanet akrabalarım yüzunden bir gün pat diye terkettik orayı.. Bütun zamanımı sokakta bahçede gecirirdim.. Ağaclar evimdi çimenler yatağımdı.. Şimdi sadece gidip anılarımi canlandıriyorum.. O kadar kötü şeyin içinde iyi seylerde varmıs onu hatirlıyorum.. Yine de şimdi hersey daha güzel.. Çekirdek ailem bana yetiyor ve kimse umrumda değil anılarda..😊
Çocukluğum geçtiği, bırak evi mahalle yok oldu.. 😕
O bahçeli evlerin hepsi yıkıldı, gecekondu evler yıkıldı, anılar yıkıldı; hepsinin yerine koca koca ruhsuz binalar, içi insanla dolu, komşuluktan zerre anlamayan, boş insanlarla doldu..
10 yıl ayrı kaldık mahallemizden, sonra müteahhit yerine koca bina dikti.. Sokaklar darlaştı.. Geri döndük aynı yere aynı eve ama eser kalmadı..
Onunla ilgili cok guzel hikayelerim var severim ziyaret etmeyi Şu an yuruyorum bir ara cocukluk anilarimi anlatirim yaptigim firlamaliklari filan sgff 😂
Baslarim susmam sarjim az sadece soruya gelen yanitlara cevao verip kapatiyorum disaridayim biliyorsun gece gec saatlere kadar genelde sonra anlatirimm😂
Evet ziyaret ettim. Kaldigimiz evi gördüm diktigimiz agaclarin buyudugunu gormek o bahcenin bambaska bir hal aldigini gormek ilginçti. Cocukken olan seylerin aslinda küçük olduğunu ve uzakmis gibi gelen komsu evlerinin aslinda ne kadar yakin olduğunu da görmüş oldum.
Ben çok şanslıyım sanırım. 33 Yıldır aynı sokakta yaşıyoruz. Bu sokakta doğdum büyüdüm. Aynı sokak içinde 3 ev değiştirdik. Eskiden herkes tanırdı birbirini, şimdi bu yok. Apartmana giren çıkan kişileri bile tanımıyorum hırsızmı apartman sakinimi bilemiyoruz. eskiden annem gerektiğinde bizi komşulara emanet ederdi, sokakta sürekli çocuklar olurdu oyun oynayan.
Samet diye bir arkadaşim vardi bizim eski mahallede yaşiyordu ona gittikce evimizi gorurdum ama nedense bana pek bir şey ifade etmezdi 😄 Simdi ki evim içinde sanirim burukluk hissetmem
Taşındığımız günden beri o siteye adımımı atamıyorum, atmak da nasip olmadı zaten. Hep denk geldikçe dışından bakıyorum, her bir köşesinde yüzlerce anım ve çocukluğum saklı. Sanki oraya adımımı atsam tekrar çocuk olucakmışım yine o anılar yaşanıcakmış gibi geliyo ama nedense adımı geç yaklaşamıyorum bile, birşey itiyo gibi. Ama seviyorum, dünyanın en güzel yeri gözümde.
Tabikide ziyaret ederim Anıl sadece şekil değiştirir unutulmaz Dallas'ta bir söz var orda bir köy var uzakta görmesekte gitmesekte o köy bizim köyümüzdür😃
çocukluk deyince aklıma bebeklik geldi, ebemi bile tanıyorum düşün yani :D kendisi ile çok konuştum o da beni tanır zaten etrafa diyor hep anlatıyor ya :D bizde çok ev değiştirdik, kiracı olduğumuzdan
yok ettirmem :D zaten küfürden nefret ediyorum :D ismi Fatmaydı, Fatma anne diye hitap et bana diyordu hahah :D :D birkaç yıldır görmedim çünkü başka bir ilçeye taşındık :) iyi birisiydi ya :)
Yazın çok uzunmuş tamamını okuyamadım 😂😂😂 ben ziyaret ederim rahmetli dedemin eviydi hâlâ daha duruyor sırf dedemin ve babaannemin hatıraları var o yüzden ne unutur ne ihmal ederim halen daha ayakta tutmaya çalışıyorum evi 😉😁
bizimki yıkıldı yerine site kuruldu 😄 Şu an o sitedeki ev bizim yine ama gecen gittiğimde cok üzüldüm çok ruhsuz geldi hatta o evi satalım yerine siteden değil düz mahalle olan bir yerden ev alalım diyorum 😏
Çok güzel bir çocukluk geçirdim, harika anılarım var her santim karede ama hayatımın en kötü en trajik zamanları da orda geçti. O yüzden bir yanım isterken bir yanım öteliyor beni. Zaten biraz uzağımda gerek duymuyorum.
bizim ev bağcılardaydı, şimdi tanınmaz olmuş oralar az bir şey boş arazimiz vardı ev olmuşlar, zaten pek bir halta benzemiyordu bizim mahalle bağcılar en nihayetinde tabia rtık iyice bktan bir yer
ben orayı değilde babannemin evi özlerim asıl güzel yerdi zemini eğimli kerpiç bir evdi, çıktığın gibi asmanın altına çılardın sabah temek pek bir güzel olurdu sonra bir kuyı veerik ağacı sağ tarafta siyah üzüm incir falan, bahçenin solunda boylu bpyunca misafirler için yağılmış bir ev vardı zaten çoculta bol vaktinde onşarda kalmış. babannemin bahçesinde pek çok çiçekde vardı bu eriği geçtiktwn spnra iki tarafı güllerle çevrili bir yola girerdin bahçenin ilerisinde yağmur suyu aksın diye yapılmış çukura kadar giderdi. o çukurım çevresi tellerle çevrili, teller ise çeşitli renklerde aslanağızı çiçekleriyle tamamen örtülmüştü biz çocukken oynardık onlarla, bu kuyunun yanında bahçenin sağında tuvalet vardı bizim orada tuvaleer dışardadır, bundan hariç dedem parkinsonlu olduğu için gece sorun oluyor diye sonradan ayarlanmış dedem içinde bir tuvalet vardı her neyse.
bahsrttiğim çukur ve tuvalet bahçenin sonunda ydr alırdı ancak orada bir kapı gibi bir grçiş vardı yani sadece bahçe bölünmüştü arka tarafta babannemin küçük bir bostanı vardı bamya biber mır falan olduğunu hatırlıyorum. Biz kardeşimle ağaçtan kopardığımız zeytinleri birbirimize atardık, bir zeytin ağacıda varsı anlayacağon üzere ben genelde doğrudan ağacın üzerinden atardım. Kadıbların o bahçede salça yapmasını, bahçenin solundaki evde tarhana yaptıklarını hatırlıyorum. özledim yahu şimdi bahçe ne halde ev ne halde, son gittiğimde içeri girmedim bile içinde babannemle dedem olnayınca boş bir yıkıntı işte. ister istemez insab böyle zamnları özlüyor
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
En İyi Cevaplar