Hiçbir şeyden zevk alamıyorum, anı yaşayamıyorum?

Gezmekten, dolaşmaktan, yemek yemekten, yatmaktan ve daha birçok şeyden; hiçbir şeyden zevk almıyorum. Sürekli uyuyayım diye de bir şey yok, uyumak bile anlamsız geliyor somurtuyor duruyorum anca. Bu yıllardır böyle de ben yeni yeni farkına varıyorum yıllarım böyle geçiyor. Şımartılarak büyümedim tam tersine ergenliğim kötü geçti aşağılanarak vs büyüdüm ve hırçın, suratsız, nefret dolu bir insana dönüştüm. En sevdiğim yemek, film, müzik yok sevemiyorum. Sevecenlik , daha doğrusu hiçbir duygum yok gibi hissediyorum, ot gibi yaşıyorum ya! Her şeyi kafaya takıyorum, özgüven sıfır, karşı cins ile göz göze dahi gelememe sorunum var, say say bitmez. Yeni yeni sosyal olmaya çalışıyorum, psikoloğa başladım. Zaman hızlı geçiyor ve ben 50 yaşıma gelebilirsem, pişman olmak istemiyorum anı yaşamak, insanlar ne derse desin umrumda değil demek istiyorum. Önümde ygs var ve bu sebeplerden sınava kafamı yoramamaktan korkuyorum. İçimi dökmek istedim ya! Sizden yardım isteyemem tabii ama her türlü tavsiyeye açığım, beni anlayan aynı şeyleri yaşayan var mı? Ergenliktendir geçer demeyin, GEÇMİYOR!