Daha önce samimi olduğum insanlara karşı nasil mesafe koyabilirim?

Zaman geçtikçe insan daha da olgunlaşır. Sende zamanı geldiğinde böyle her küçük şeyde bozulur mu kızar mı küser mi düşüncelerine girmeden şak diye rest çekebileceğin ansızın üzerini çizeceğin anlar olacak. Şimdi bir arkadaşınla bir sebepten dolayı görüşmeyi ilişkiyi tamamen kestiniz belki aylarca bunu üzerinden atamayacaksın sürekli üzülüp nerede yanlış yaptığını arayacaksın. Ama 10 yıl sonra yani 29-30 yaşlarına geldiğinde seni hiç aramasa bile neden aramıyor demeyeceksin, ansızın insanların üzerine çizik çekebileceksin. Şunu böyle yaparsam ne olur demeyecek istediğini yapacaksın. Bunların hepsi zamanla olgunlaşmaktan gelir. Çünkü zamanla kim dost kim düşman bunu öğreneceksin. Şimdi fazla kasma :)

Karsindakileri dusundukce sen zararli cikicaksin. Bunu yasadikca ogrenirsin. Kisiligin duygusal sicak ve anlayisli sanirim ki bu da seni limitlerin ustunde empati yapmaya zorlar ve sana zararlidir. Bu huyundan vazgecmen biraz zor. Tecrube edindikce limit koyarsin ancak. Bir de "hani" "yani" "sanki" kelimelerini yazarken ve konusurken daha az kullan :D

tum insanların bir duygusal yönden bakabilir ama her şey için olmaz bazen maddi ve manavi şeyler hakkında aynı zamanda düşünmemiz gerekir... demek ki ne kadar romantik bir arkadaşın varsa olsun illa maddı bir şekilde düşünmen gerek ve senin sevdigin şeyler onunde bulman lazım yoksa sonra hasret kalabılır veya ayırlabilirsiniz ondan dolayı... çünkü romantik zamanla sıkıcı olur

belki inanmicak saçma diceksin ama bol bol kitap oku düşünce tarzini geliştir çünkü bence birincisi siz böylesi basit bir durumu dert ediniyorsunuz ikincisi kitap okuyarak düşünce tarzın karekterin ve davranışlarin değişecektir

tabiki disaridan bakarak konisuyorum..
senin hayatini, yasayis tarzini, sevdiklerinle olan samimiyet dereceni, neler yaşadiginizi, onlarin nasil bir insan olduklarini bilmiyorum..

ama bunun cozumu malesef psikolog veya nerseyse bir psikolog kadar tecrubeli, hayattan butun dersleri almis birisi ya da zamana birakman gerekiyor..
sana şu an verebilecegim 2. tavsiye ise "dogusmekten korkmaman icin dogusmen gerek" yani korku veya adina ne diyorsan ustune gitmelisin. yoksa yenemezsin..

Direkt koy ki birşeylerin değiştiğini anlasınlar toprağım 🙂

Bu algıyı bende yaşıyorum sürekli. Ufak bişi söylesem kötü olurum falan filan diye ama unutmaki bir şeyleri atlatmak istiyorsan onun üzerine gitmen gerek. Bu huyunu değişmen biraz zor çünkü kalbinin yumuşaklığından öyle. O kadar temiz ve o kadar dürüstsünki kimsenin kalbini kırmak istemiyorsun ne yapsan kıramazsında kötü söz söylesen sert çıksan ondan çok sen acı çekeceksin çekersinde

İnsanların ne düşündüğünden çok senin ne düşündüğünü dikkate alarak bu durumdan kurtulabilirsin. Ayrıca bir kişi senin sabrını deniyorsa bir yerde sabrının bittiğini bildirmelisinki haddini bilsin

Onlara histtetirmemek icin onlari uzmeren kirmadan mantikli bahaneler bularakta asama asama yapabilirsin. Unutma ki kendin icin en degerli varlik oncelikle senin kendini dusunmen lazim oncelikle

sessizce sakince ondan uzaklaş. onun sana bunun nedenini sormasını bekle. sorarsa açıklama yap. sormazsa bil ki ya umursamıyor ya da seni sucluyor.2 şekilde de cahilik yapmış oluyor.

Zamanla rest ceke ceke insanlari cozceksin huzurlu oldugunun farkina varcaksin dost ile arkadas farkini anlayip ona gore hareket et sadece

İnsanları umursamadığım için böyle bir çaba içine girmedim hiç.

bir süre eskisi kadar sık konuşma zamanla mesafe koyulacağını fark edersin. bu bence sevdigin arkadaslara onlari kirmadan mesafe koymanin en güzel yolu.

gercek arkadaslarınsa sana değer veriyolarsa beni böyle bunaltmayın anlayıslı olun de korkma ceknme

Hayir diyememe sendromu..

Pek kurtulani gormedim..