Kendimi çok pısırık hissediyorum?

Teşekkür ederim okuduğunuz için. Hak falan derken kimsenin bana sataştığı yok yani zaten herkesle konusmadigim icin kimseyle de aramda bir sorun yok olmasini da istemem. Haksiz oldugum bir durum varsa da konusurum sesimi cikartirim. Ama hak hukuk meselesi degil de biriyle aramda bir sorun varsa sesimi cikartmam hemen öyle. Sabrimi tasirana kadar susarim. İşte yukarda ornek verdigim gibi arkadaslarim beni dürtüklüyor böyle sesini cikart diye ya da baska bir ornek, sunum odevimiz oldugunda hoca bir iki kisi kaldiriyor herkes ezbere okuyor hoca begenmiyor. Ben guzel bir slayt yapmisim kisa ve oz,1 sayfa da konusma ezberlemisim bakmadan anlatabiliyorum. Ama tahtaya kalkamiykrum. Arkadaslarim hoca begenecek hadi kalk vs diyorlar onun gibi. Sonra yarim sayfadan az bir konusma hazirlayan biri cikiyor birazini bakmadan birazini bakarak okuyor hoca ezberlemeye calismis en azindan bakmadan okuyabildi birazini diye tebrik ediyor vs. Onun gibi şeyler yani.
Evet sinifta en sakin sessiz benim.

İlk olarak arkadaş edindiğin kişileri seninle kıyasladığımızda baya konuşkan kişiler sanırım.
En azından bana geçen düşünce o.
Onlar senden daha konuşkan ve sosyal oldukları için sen kendini onların altında, onları da senden üstün görüyorsun galiba. Eğer durumlar böyleyse bir kere bu düşüncenden vazgeçmelisin. Çünkü herkes aynı. O marstan gelmedi. ya da onu leylekler getirmedi. Yani o da insan. Oda senin gibi. Bunu aklının bir kenarına yaz. Onların yaptığı hareketleri bir gün yapmaya kalksan, sana; Neden konuşuyorsun? Niye ayağa kalktın? Niye derse katılıyorsun? vb sorular mı soracaklar sanki. Sorsalar da onlara ne? Kendine güvenmen çok önemli. Kendini onlardan aşağı tutmamalısın ilk önce. Cümeler biraz tutarsız karışık olmuş olabilir , Kusura bakma. Böyle bir konumda anca böyle yazabildim :'')

Evet onlar konuşkan sosyaller. Bazen kendimi onların altında gördüğüm oluyor. Hep ücümüz konusuruz ama baska biri geldiginde ben kenara cekilirim. Onlarin konustugu kisilerle benim konusacagim pek birsey olmuyor. Kendi ortak ilgi alanindan yani dinledikleri müzik grubundan konusuyorlar mesela. O yüzden ben suskun kaliyorum. Bir de bir arkadas grubu seklinde olunca, herkes birbiriyle oturuyor bu sefer ben disarda kaliyorum. Yabanci hissettigim biriyle oturmak zorunda kaliyorum ve buna alisik olmadigim icin de benim acimdan zor oluyor. Onlar gülüşüyor konusuyor vs benim canım sıkılıyor bazen yanlarina gitmrdigim zamanlar.

İlkokulda s peltekligimle dalga geciyorlardi. Bu biraz suskun olmama sebep oldu. Ortaokul ve lise 1 de ne kadar zayifsin, yemek yemiyor musun hiç gibi şeyler söylendi bana. Bu konuda kendimle barisigim hatta safinaz diye de kendimle dalga gecerim ama bazi kisiler oluyor ki esprinin seviyesini kaciriyor ve kirici oluyorlar. Bazen aliniyordum. Şu anda zayifligimdan bahseden yok çok şükür. Bir de bir ara evdekiler annem çok uzerime gelmisti cok zayif kaldin gucsuz kaldin diye diye biraz stresli donem yasadim cok uzerime geliniyormus gibi oldu. Ve onceki okul yillarinda yaptigim arkadasliklar düzgün gitmedi. Sanirim bu sebeplerden ben icime kapandim, bir ozguven eksikligi olustu. Su anda s peltekligi, zayifligimi takmiyorum. Okula baslamadan once gayet neşeli enerjik cesaretli bir cocuktum kucukken, okula baslayinca cok degistim. Cesaretli konuskan sosyal cocuk bir anda tam tersine döndü. Eski ben olmak istiyorum ayni cocuklugumdaki gibi ama işte

Çok uzun yazdım ama kusura bakmayın

Anlıyorum. Peki ailenle aran nasıl? Anlaşabiliyor musun?
Bence böyle olmanda onların da etkisi var.

Ailemle aram iyi de. Evde bazi sikintilarimiz var tabi. Babamin gecmisteki hatalari yuzunden ablam ona kizgin. Evde yabanci gibiler. Ablam surekli sataşmaya calisiyormus kusurlarini ariyormus gibi. Annemle babam da bazen tartisiyorlar. Buyuk kavgalar olmasa da beni etkiliyor.

Çok takmazsan geçer bence. Kasma kendini. :))