Bizimkisi "imkansız aşk" ... Ve bu durum bizi daha çok bağlıyor birbirimize...

Birşey yaparsın ve önüme geçerler " Yapma, yasak " derler..

O şeyi daha çok yapmak istersin, onlar yapma dedikçe daha çok.. Yasakları seversin.. Onlar seni severse..

İşte bizimkiside böyle birşey. Birbirimize ne kadar yasaklanmış olsak da okadar çok istiyoruz..

Anlatmaya başlıyorum:

Ben yurtdışında büyüdüm ve burada yaşıyorum, fakat ailem çok tutucu bir aile ve bazı şeylere karşılar.. Ben serbest bir kızım, tabiki sınırlar var ama bu sınırları biliyorum..

Ablam evden kaçmıştı 17 yaşındayken, ailemin sevmediği bir ailenin oğluna.. .. İçen, arkadaşlarıyla geç vakite kadar zaman geçiren ve pek sorumlu olmayan bir kişi. Ablam sonradan bin pişman oldu, ve ayrılmak istediğini söyledi ama şu an hiç birşey belli değil..

O olaylar olduğunda ben küçüktüm ablama çok kızmıştım .. aileme bir söz vermiştim "sizi hiç üzmeyeceğim"

Seneler geçti ve ben genç bir kız oldum, peşime biri takıldı.. Çabaladı çok istedi beni. Ama yüz vermedim o da o aileden geliyordu..

Pek tanımazdım onu ama hakkında kötü şeyler duymuştum, "playboy" olarak tanınıyordu.. beni sevmeye başladıktan sonra çok değişmiş diyor ortak arkadaşlarımız. kötü alışkanlıklarını tamamen bırakmış hatta bütün kızlarla ilişkilerini kesmiş ortak kız arkadaşlarımızla bile. Ona inanmam için çok şey yaptı.. ve inandım..

Bir kaç ay geçti ve ben dayanamadım ve buluşma teklifini kabul ettim..Çok etkilendim ondan gözlerinden bakışından, sözlerinden çok sıcaktı.. Bana sarılmayı denedi, hemen geri çektim kendini. "yasak" di o bana.. ne kadar yasak olsada istiyordum ellerini tutmayı, gözlerinin içine bakmayı..

Hiç unutamadım onu ve tekrar buluşmak istedi bende kabul ettim. Sarıldı bana o gün sımsıcak.. kalbinin atışını hissettim.. çok hızlı çarpıyordu kalbi.. tıpkı benimki gibi..

Elimi tuttu.. ve aşık oldum..

Gizlice buluşuyoruz akşamları vs. benimle çok yakınlaşmıştı birkeresinde.. cinsel ilişkiye girmedik ama çizgiyi aşmıştık ikimizde.. O gün çok ağlamıştım istemeyerek onun önünde.. Sanki çok büyük bir günah işlemiş gibi..

Benimle evlenmek istediğini söylüyor, annesi, ablası biliyor..

Ben çok korkuyorum, nasıl söyleyeceğim annemlere.. Onları üzmek istemiyorum, ama onu çok seviyorum!

Ailem çok önemli benim için herzaman birinci sırada.. ama ondan ayrılmak hiç istemiyorum.. başkası olmaz. Ayrılmayı denedim ama söyleyemedim ..olmadı, ona yapamam bunu.. kendime de yapamam acı çektirmek istemiyorum.. acı çekmek istemiyorum..

Siz bu durumda olsanız ne yapardınız?