25 yaşımdayım okumuyorum, o yüzden mezunum. Şu an uygun iş bulamadım, çalışmıyorum da. Tüm gün evdeyim, kitap okuyorum, ev işi yapıyorum, telefona bakıyorum, gene de zaman geçmiyor, sıkıntıdan patlıyorum. En son ilişkim yeni sona erdi sayılır, onla sık sık dışarı çıkardık. Alışkanlık kalmış ama onla da ayrıldık. Samimi olduğum birkaç arkadaşım vardı, onlara yazıyorum ikide bir görüşelim mi diye, daha sonra diyorlar ama hiçbiri de tekrar görüşme ayarlamıyorlar. Ben de maalesef yüzsüz gibi bir daha yazıyorum ve gene işleri oluyor. Bu durumda iki kat kötü hissettiriyor ama o kadar sıkılıyorum ki çare bulamıyorum. 1 ay boyunca tek başıma yürüyüşe çıktım her gün, süreçte de tek çıkmaktan bıktım. Ne kardeşim ne arkadaşım var, eve hapsoldum kaldım, her gün aynı günü yaşıyorum. Ve eski arkadaşlarım neden buluşmak istemiyor eskisi gibi, onu da anlamıyorum. Eğlenceli biriyimdir, maddi olarak da yüklenmiyorum, kendim hallediyorum ama bu yalnızlık iyice saçmalamama neden oldu artık.
1 gü
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Zor bir dönemden geçtiğini ve hissettiğin bu yalnızlığın seni yıprattığını çok iyi anlıyorum 🌿 Yaşadığın ayrılık ve iş arayışı süreci seni bir rutine hapsetmiş. Arkadaşlarının bu tavrı seni değersiz hissettirmesin, bazen insanlar kendi telaşlarına kapılabiliyor. Tek başına yürüyüş yapmak harika bir adımdı, ama belki de yeni hobiler veya gönüllü projeler sayesinde yeni insanlarla tanışmanın vakti gelmiştir 🎨 Kendine biraz zaman ver, bu geçici bir süreç 💛 Bugün kendin için yeni ne yapmak istersin? 🌸