Kaynanam ve kayınpederimle aynı binada yaşarken sınır koymayı nasıl başaracağım?

Kendim 30, eşim 32 yaşında. 1 yıllık evliyiz. Kaynanam ve kayınbabamla aynı binada altlı üstlü oturuyoruz, kiraya para vermeyelim diye bize ayrı ev verdiler… Eşim işe gidip gelir, çoğu zaman iş yerinin yoğunluğuna göre orada kalır, haber verir bana zaten.. Belki eşimden çok ana babasıyla ben zaman geçiririm. Kaynanam çalışıyor, emekli olmasına 1 yıl kaldı, o gelene kadar yemeğini, çamaşırını, bulaşığını, temizliğini, her şeyini yaparım, köy yeri olduğu için burası, gelen giden çok oluyor, her gelene gidene çay kahve yap vs akşam oldu mu evime çıkarım. Neyse ben iyi niyetimden, merhametimden bunları yaptıkça tepeme çıkmaya başladılar, bir süre sonra habire fazlasını bekliyorlar benden, habire evini çekip çevirdiğim yetmiyor, evinin arka tarafında bahçe ve seraları var, orayla da ilgileneceğim, çapa yapacağım, dikeceğim, sulayacağım, yok öyle dünya..! Ben şehirden kalkıp geldim buraya, eşimi sevdiğim için. Yaptırdığım protez tırnağa bile laf ediyorlar para gidiyor diye, içleri gidiyor. Bir süre sonra baktım, bunlar beni iyice kullanmak için almışlar, hizmetçi, köle, uşak, hasta bakıcı, ne aklınıza gelirse. Bu arada yeni evlendiğim zamanlarda kaynanam merdivenden düştüğü için kırıkları vardı, 1 ay baktım, gelenini gidenini ağırladım. 3 tane evladı var, hepsi para kazanma derdinde, analarının yanında 1-2 gün durup gidiyorlar, nasıl olsa evde gelin var o bakar.. Ben de gözümü açtım ve sınırımı çizdim, mesafeli davranıyorum, kendimi de ezdirmiyorum. Bunu fark ettiler, tavırları, davranışları değişti bana karşı.. Her gün önüne yemek koyarım, o tuzsuz, bu ekşi, bu yağlı olmuş diye kusur aramaya başladı, bir kere eline sağlık kızım, Allah razı olsun demiyor, geçen bir bozdum bunu, kalakaldı.. İş yerinden beni aradı kaynanam, “Benim koltukların altını süpürüver kızım, vileda çek, halıyı da seriver.” dedi. Önceki saflığım olsa tamam anne derdim, şimdi “Ben o kadar şeyi tek başıma yapamam, sen gelince beraber yaparız.” dedim. Kaynanam çok cin gibi, ağzı çok laf yapar, her şeye bir cevabı vardır. Geçen yemek yedik, bulaşık makinesi doldu, çalıştırdım, “Dolu mu makine, az ise çalıştırma, bulaşık tableti çok pahalı olmuş.” dedi, düşünebiliyor musunuz? Habire habire para kazanma derdindeler ailecek ama iş harcamaya gelince tutuyorlar. Önceleri her işini yapıyordum, şimdi geri çekmeye başladım kendimi bir bir.. Sadece yemek yapıyorum, evini ne topluyorum ne temizliyorum.. Bu hafta erkek kardeşimin düğünü için evi temizlenecek, çeyizleri gidecek, kendi ailemin yanında 1 hafta kalacağım, bir kere “Tabi kızım, git kızım, ailene yardım et kızım.” lafı çıkmadı ağızlarından, gitmemi istemiyorlar. Ben gidince evi bok götürecek, yemeği kendi hazırlayacak tabi. Bunlar böyle insanlar. Bana karşı çok değiştiler, ara ara laf sokması bile başladı kaynanamın. Artık beni kullanmalarına izin vermiyorum, ya deliriyor ya kuduruyor.