Eşim beni sürekli değiştin, müsrif oldun diye suçluyor; gelir artınca konfor istemek normal değil mi?

Eşimle tanıştığımda 19 yaşındaydım. Üniversite öğrencisiydim. 25 yaşında evlendim.

Beni sürekli sen ilk tanıştığım zamanki insan değilsin çok değiştin diye suçluyor.
Bundan kastı şu;

O zamanlar yaşım çok küçüktü ve öğrenciydim. Ekonomik olarak da öğrenci bütçesi işte. Mesela buluştuğumuzda bir sinemaya gidip bir yerde çay içebiliyorsak bana çok yeterli hatta çok güzel geliyordu. İki pantolon iki kazakla dört sene okula gittim geldim. Bir tane çantam vardı makyaj malzemem yoktu. Gezmek, tatile falan gidebilecek, üstüme istediğim gibi kıyafetler alabilecek bir bütçem yoktu. Okul bitince işe girdim. Onda da evlilik telaşı başladığı için paramın çoğunu hep biriktirdim.
Şimdi on yıl oldu evliyiz. Maaşım 200.000 TL’nin üzerinde.

Haliyle aynı pantolonu 5 sene giyen, canının istediği hiçbir yemeği veya şeyi almayan o küçük kız değilim artık. Mesela tatile gitmek istiyorum eşim diyor ki sen bunları sonradan çıkarttın seni tanıdığımda böyle bir şey yoktu. Kendime Dyson aldım. Eşim diyor ki seni tanıdığımda böyle müsrif birisi değildin.
Bu akşam dışarıdan söyleyelim yorgunum diyorum, tamam yorgunsan ben yaparım makarna falan diyor., ben makarna yemek istemiyorum zaten çocukluğum gençliğim sefaletle geçti. Şu an istediğim lüks veya çok büyük harcamalar değil sadece gelir seviyemize uygun konforlu bir hayat yaşamak. Kira ödemiyoruz. İkimiz de 200.000 civarı kazanıyoruz. Çocuğumuz yok. Herhangi bir hastalığımız yok. Eşim hala istiyor ki öğrenci hayatı gibi bir pantolon bir bardak çayla mutlu mesut yaşayalım.