Maddi durumundan dolayı bir erkek bırakılır mı?

Öncelikle biraz uzun yazdım.

Arkadaşlar merhabalar, çıkmazdayım sizden görüş almak istiyorum. Ben, maddi durumu iyi, okumuş, eğitimli bir aileden geliyorum, ülkenin en iyi okullarından birinde eğitim alıyorum, öğrenmeyi seviyorum, okuyorum, yazıyorum, geziyorum, araştırıyorum, güzelim de, (sokakta yürürken yanıma gelip yüzün ne kadar da güzel diye söyleyen birçok kişiyle karşılaşıyorum, bunu örnek maksatlı söyledim yanlış anlaşılmak istemem) hemen her istediğim şeye sahip olabilen birisiyim. Erkek arkadaşım ise; dışarıdan dağ gibi görünen, içinde fırtınalar kopsa dahi kimseye açmayan, beni gözü gibi sakınan, çok seven, imkanına rağmen bana sana şunu da alayım ister misin vs. diyen fakat maddi durumu benimki gibi değil, hayatın bizi yerleştirdiği konum için kimseyi suçlayamam, o evin hem babası hem abisi olmak zorunda kalmış, çalışıyor, benim kadar iyi okullarda okumamış ki kendisi benim okumamdan inanılmaz mutluluk duyduğunu, ben yapamadım sen yap diye başarılarımı sonuna kadar destekliyor, ailesi de benimki gibi değil iyi yani birbirlerine çok bağlılar, biz soğuk yaşarız aynı sofrada bile yemeyiz.

Hayatta beklentilerimiz ister istemez farklı, o evini çekip çeviren bir kadın istiyor ama benim ev çekip çevirme anlayışım; eve temizliğe, yemeğe, ütüye ayrı yardımcı gelmesi ya da evde yatılı yardımcı olması çünkü ben böyle gördüm ama onlarda bunları evin kadını yapıyor, bana bunu ileride istemek hakkın çünkü böyle görmüşsün dedi. (Benimle ciddi düşünüyor, o maksatla yola çıktı.) Onun içinde bulunmuş olduğu maddi durum sebebiyle keyifle aktivite yapamıyoruz, o da bunun farkında hakkını da asla yiyemem 2 yıldır bana gittiğimiz mekanlarda bir kere bile para ödetmedi, evet bazen oturmak yürümek de aktivite, bunu yapınca da bana sen mutlu değilsin ben gözünden anlıyorum çünkü aza tamah etmeye alışmamışsın diyor, ben anılarımı, gittiğim yerleri anlatmaya çekinir oldum acaba onu ezer miyim falan diye, kimseyi bile isteye incitmek istemem, o anlatıyor işte şöyle garibanlık böyle garibanlık ki kendisi imkanlarına ve yaşına göre bir şeyler başarmış birisi bunları da küçük görüyor ister istemez. Ben maddi olarak da mutluluk istiyorum çünkü böyle gördüm, mesela mutfak eşyası alırken enplus’tan almak isterim, makyaj malzemesi alırken sephora, beymen falan alıyorum. Herhangi bir şey beğendiğimde arada teklif etsin diye bekliyorum yok yani, gidip ben satın alıyorum, ona almama da izin vermiyor sakın bana paranı harcama diyor. Sanmayın ki hedefim koca parası yemek, kendim kazanmak çalışmak, üretmek çok istiyorum ama benimle aynı yolu yürüyecek kişinin de bana benzer olmasını istiyorum, bu ileride sorun çıkarır mı?
Annem ise kızım maddiyattan kimse bırakılmaz, imtihanın olur, ne olacağı belli olmaz hayatta ya zengin ama sana zulmeden birisi olursa onu mu tercih edersin diyor… kafam karışık sizden dürüstçe fikir bekliyorum arkadaşlar.