Arkadaşlarım tarafından dışlanıp suistimal edilmek normal mi, bende mi sorun var?

Ben arkadaşlıklarımda çoğu zaman hep dışlanma sorunları yaşadım. Üniversiteye geçtim yine peşimi bırakmadı. Yakınmış gibi davranıp işi düştükçe yazanlar mı dersin, yüzüme gülüp arkamdan konuşanlar mı dersin. Düşünüyorum evet, iletişimsel olarak hatalı davrandığım zamanlar oldu ama kimseye de kötü niyetle yaklaşmadım ama ona rağmen hep dışarıda tutuldum. Yakın olma çabam suistimal edildi, kendi çıkarlarına göre kullandılar, işin sonunda ben tepki gösterince suçlu yine ben oldum. Çok kez terapi de aldım ama ben bu konuyu çözemiyorum. En son da kimse kalmadı, herkesi çıkardım hayatımdan bir arkadaşım hariç. İnsanlarla konuşmaya ne hevesim kaldı ne de mecalim. Bu duruma bazen üzülsem de çoğu zaman kafam da çok rahat. Böyle düşünen, böyle hisseden var mı benim gibi.