Haksızlıklar ve düşüncesizlikler içinde nasıl güçlü kalabilirim, kalbim bu kadar kırılmışken ne yapmalıyım?

Dün benim için duygusal olarak çok ağır ve haksızlıklarla dolu bir gündü, içimi döküp dertleşmek istedim.
Zaten kısa süre önce ölen kedimin acısı çok tazeyken, yeni bir canla biraz olsun teselli bulmak istemiştim. Ancak çevremdeki insanların düşüncesizce ve beni yaralayan yaklaşımları yüzünden bu niyetimden vazgeçtim, kalbimin kırıklığıyla baş başa kalmışken, tek amacım anneme destek olmaktı. Anamın ayağında bir yanık vardı ve ona şifa bulabilmek için çırpınıyordum.
Anneme bir faydam dokunsun diye bir tanıdığıma yanığın resmini atıp fikir almak istemiştim. Sırf o resmi atabilmek için eve girerken abim bana sebepsiz yere kızdı ve sert çıktı. Niyetim sadece anneme yardım etmekti ama aldığım bu tepki ilk kırılma noktam oldu. Yine de annemin sağlığı her şeyden önemliydi, sineye çektim.
Ardından annemi alıp hastanenin aciline gittik. Bizi pansuman bölümüne yönlendirdiler. Oradaki görevli adam durduk yere bana çıkışmaya başladı. "Sabah niye getirmediniz, kim dedi acile getirin diye?" gibi hesap sorar tarzda sorularla üstüme geldi. Ben sadece annemin canı yanmasın, enfeksiyon kapmasın diye çabalarken orada da azar yedim.
Asıl haksızlık ise çıkışta yaşandı. Görevli adam beni "Dışarıda bekle, sana yarınki doktor için yönlendirme ve ilaç vereceğim" diyerek uzun süre bekletti. Ben tamamen iyi niyetimle, anneme bir faydası olur diye dışarıda beklerken babam yanıma geldi ve neden beklediğimi sordu. O an görevli adam kendi mahcubiyetini kapatmak için hiçbir şey dememiş gibi babamın önünde bana "Sen niye bekliyorsun ki?" diyerek beni herkesin içinde küçük düşürdü ve kızdı.
Hiçbir suçum yokken, sadece annemin şifası için koştururken herkesin stresini bana patlatması canımı çok yaktı. Eve gelip saatlerce ağladım. İnsanların bu düşüncesizliği ve haksızlığı beni çok yorsa da, ben verdiğim sözden ve imanımdan güç alarak ayakta duruyorum. Kalbimin bir gün tüm bu yapılanları anlatacağını biliyorum.
Sizce insanların bu vurdumduymazlığına karşı nasıl güçlü durabilirim?