Ben kendi ailemle yaşamıyorum, evlatlık sayılırım, bana bakan yine kendi akrabam. Eve balık alındı, benim de günlerdir canım çok çekiyordu. Baktım, bana balığın kafa kısmını, çok az da eti var, yarım vermiş. Ama 4 parça vardı, herkese 1'er tane bile olsa yeterdi. Yine aileden biri de baktı, niye bana öyle verdi diye, o an gözlerim doldu, yutkundum. Sonradan bana yarı kısmını verdi ama yemedim, diğer yemeklerden yedim, kalktım sofradan. Sonra blöf yapıyor, yememişim de niye yememişim diye. Sadece şunu söylüyorum, evet bana emeği çok oldu, çocukken baktı, büyüttü ama bu yaptığı benim canımı çok yaktı. İlk şey de değil, arada bazı ufak tefek şeyler oluyor, görmezden geliyorum hep, olmuyor ama nadir işte. Ben mi çok abartıyorum bilmiyorum ama insanın kalbi çok kırılıyor, anne babasız olmak o kadar kötü ki, önceden pek anlamazdım ama sonradan anladım. Keşke beni seven, sayan anne babam olsaymış diyorum bazen.
5 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer