Annem arkadaşlarının sorunlarını benden daha önemli görünce gerçekten ben mi bencil oluyorum?

Annemle aram bozuk çünkü benimle vakit geçirmek veya benim problemlerimi dinlemek yerine bana bahaneler sunup bozuk yapıyor, onun yerine arkadaşının problemini saatlerce dinliyor, hatta problemlerini işi olsa bile dinliyor ki ben çevreme öyle çok problemimi dile döken biri değilim ve anlattığımda bakmayın uzun yazdığıma ama gerçekten kısa anlatırım, lakin vakit geçirmeye her zaman çalışırım ve genellikle annemin arkadaşı yüzünden başarısız oluyorum. Bugün annemin arkadaşı bize kalmaya geldi, annem bana bunun haberini bile vermedi. Ben sesleri duyunca sadece hoş geldin deyip gittim, daha sonra çağırsalar bile yanlarına gelmedim çünkü hem anneme kırgınım hem annem arkadaşıyla rahatça vakit geçirsin istedim ama bunun da kabahatlisi yine ben oldum. Ben anneme bunları düzgünce söylediğimde arkadaşının problemlerinin daha önemli olduğunu, benim problemlerimin çocukça olduğunu söyleyip -ki kaç yaşında kadınım yani- nankör, bencil, hatta bir bebek oldum, üstelik dalga geçinildi. Ben, arkadaşı bizde kalıyor diye tamam peki diyerek olgunlukla karşıladım.

Güncellemeler
7 sa
Şöyle bir şeyde söylemek isterim çevrene anlat diyebilirsiniz ama bu problemlerimin çoğu zaten çevrem yüzünden annem o kadar besledi büyüttü onun yeri ayrı elbet ama bana böyle davranması dokunuyor
Annem arkadaşlarının sorunlarını benden daha önemli görünce gerçekten ben mi bencil oluyorum?
Cevapla