Artık kimseye güvenemeyecek miyiz?

kime güveneceğimizi şaşırdık diye hayıflanıyoruz ama asıl mesele güveni yanlış limanlarda arıyor oluşumuz. Yahu, bunlar zaten en başından beri güven duyulacak, sırt yaslanacak insanlar değil ki! Zamanında kalkıp 'Kızılay derneği çadır sattı' diye bas bas bağırıp yeri göğü inlettiler; ama iş kendi menfaatlerine gelince arkada her türlü kumarı oynadılar, kumarı oyladılar. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusudur? Biz yine de asil duruşumuzu bozmayalım. Riyakarlara bakıp inancımızı yitirmek yerine, değerlerimizi koruyup hakkı, adaleti gözeterek kendi yolumuza başımız dik, gururla devam edelim. Hayat güvenilmezlerle dolu olsa da biz doğru kalmaya söz verdik, vesselam.

Beni asıl yaralayan şey, insanların en çaresiz zamanında uzattığı elin bile şüpheye düşmesi. Ahbap meselesinde gerçek neyse ortaya çıksın ama artık şunu anlıyorum; iyilik görüntüsüne değil, şeffaflığa güvenmek gerekiyor. Çünkü güven güzel bir duygu ama denetimsiz bırakılınca bazen insanın vicdanı üzerinden para kazanmanın en kolay yoluna dönüşebiliyor.

Bu memlekette çok kolay algı oluşturula biliyor bir şeyi çok güzel parlatıp önümüze süre biliyorlar bunu yenersek güven sorunu da çözülür gibi geliyor bana

Sol seküler ve Alevi cenahının nerdeyse peygamber ilan ettiği adam. Bu adam sakallı takkeli olsaydı bu cenah tüm dini kuruluşlara baskın yapmıştı şimdiye.