Tanrıya inanmıyorum ama aile baskısıyla tesettürlüyüm, başımı açmak ve kendi hayatımı kurmak için ne yapmalıyım?

Özetle ben ilkokul 4. sınıfta (saçların yılan olur seni yer) diyerek korkutularak tesettüre giren biriyim. Ailem zaten hepten açıklara karşı. Kendimi bildiğim bileli iki hayatım var, biri olmak istediğim; diğeri bana dayatılan. Yıllarca bunun mücadelesini veriyorum, yemekle bastırmaya çalıştım 100 kiloya kadar çıktım ama şimdilerde yemek bile işe yaramaz oldu. Ailem baskıcı olduğu için açılma konusunu ilk anneme açtım ve “baban seni ne yapar biliyorsun ki seninle de kalmaz” gibi cümlelerle yine beni bastırdı. Ben zaten korkuyla büyüyen bir genç kızım. 24 yaşındayım hala kekeleyerek konuşuyorum. Babam kötü biri değil ama dini ve kültürel anlamda aşırı sıkı sadece bu da değil, bana karşı hep bir siniri var çünkü ailedeki o huysuz kız hep ben oldum.

Benim yıllar içinde Tanrı inancım kalmadı. Bu bir anda olmadı tabii ki, yıllarca sorgulayıp araştırdım ve beynimde, kalbimde buna artık tamamen inanmıyorum ama hala başım kapalı. Hep böyle gidemez, artık yeme bozukluğunu geçtim ben. İki üç yıldır depresyon ile mücadele ediyorum ve yakın zamanda anksiyete krizlerim başladı. Yazık olmak istemiyorum ama onların mantığında, onların istediklerini yaptığın sürece sorun yok. Keşke bu anlamda kardeşlerim yardımcı olsaydı. Onları çok seviyorum ama babama söyleme konusunda hemfikirler. Onlar da açılmamı destekliyor lakin kavga çıksın istemiyorlar. Belki de en çok bu beni yaralıyor çünkü ben onlar için her şeyi göze alırdım.

Burada konu sadece açılmak değil. Bir mentaliteyi değiştirmeye çalışmak ve bunun çok zor olduğunu biliyorum lakin bazen insanın elinden bir şey gelmez ve sadece nefes alır, yaşamaz ya ben o durumdayım.

Bu anlamda tavsiyelerinizi objektif olarak yazmanızı diliyorum, lütfen gerçek yorumlarınızı yapmaktan çekinmeyin. Bazen insan bulunduğu durumu o kadar normalleştir ki, doğrusunu bilmez.