Erkekler evliliği hapishane olarak mı görüyorlar?

Olayı eskiden de böyleydi diyerek basitleştiremezsiniz, çünkü arada dağlar kadar fark var. Eskiden evlilik erkek için bir hapishane değil, sığınaktı. Erkek dışarıda hayat mücadelesi verip eve geldiğinde huzur bulacağını, saygı göreceğini bilir ve o yükü seve seve sırtlardı. Bakın tırnak için de belirtiyorum: "Seve seve" Bugün ise erkek daha evlenmeden borç batağına saplanıyor, evlendikten sonra da evde bir hayat ortağı değil, sürekli memnuniyetsiz bir denetmen gibi buluyor. Erkekler evliliği artık hapishane gibi görüyor çünkü içeride huzur kalmadı.
Artık evlenmek için baskı da görmüyorsunuz diyerek durumu hafifletmeye çalışmışsınız ama asıl gerçeği kaçırmışsınız. Erkekler üzerlerindeki toplumsal baskı kalktığı için değil, gördükleri manzara karşısında akıllandıkları için evlilikten uzaklaşıyorlar. Çevresindeki evli erkeklerin nasıl tükendiğini, saçının sakalının nasıl ağardığını, haftada bir saatlik halı saha maçı için bile evde nasıl izin koparmaya çalıştığını gören her erkek doğal olarak ben bu hayata niye ortak olayım diyor.
Bugün bir erkeğin evlenmesi demek; tüm maddi birikimini, gençliğini ve emeğini ortaya koyup, karşılığında sürekli kısıtlanan bir özgürlük, dırdır ve en ufak bir sarsıntıda ömür boyu nafaka ödeme riski satın alması demektir. Erkekler artık bu mantıksız kumar masasına oturmak istemiyor. Baskı görmediğimiz için değil; sorumluluğun %100 erkekte, keyfin ve hakların ise tamamen karşı tarafta olduğu bu asimetrik düzeni kabul etmediğimiz için evlenmiyoruz. Yani mesele gardiyan olmanız değil, bizim artık kendimizi gönüllü olarak mahkum etmeyecek kadar gözümüzün açılmış olması.

Eee olabilir? Sonuçta o söz çapkınlık yapmak için değil; erkeğin kendi kazandığı parayı kendi huzuru için harcayabilmesi ve evdeki bitmek bilmeyen taleplerden uzak durabilmesi için söylenmiş bir söz o. Yani o zaman da mesele sorumluluktan kaçmak değil, gereksiz yüklerden kaçmaktır.
Olayı erkekler tek kadınla yaşamak istemiyor demen, erkek psikolojisinden ne kadar uzak olduğunu gösteriyor zaten. Erkekler tek bir kadınla ömür boyu yaşamaktan korkmuyor. Erkekler zor gününde yanında durmayan, sürekli talep eden ama hiçbir sorumluluk almayan yanlış bir kadınla ömrünü heba etmekten korkuyor.
Sadakat ve sorumluluk, karşılığında huzur ve saygı gördüğün zaman anlamlıdır onlar için. Siz erkeğe hapishane hayatı sunup, sonra da niye kaçıyorsunuz diyemezsiniz.

Neyi boşuna geveliyorum? Görünen köy kılavuz istemez. Asıl sen gözünün önündeki gerçeği görmemek için kırk takla atıyorsun. Bir intihar oranlarına bak bakalım şu zamana kadar yüzde kaçı hangi cinsiyet intiharla sonuçlanıyor gör.
Kadınlar da çalışıyor, yükünüz azaldı masalını geçeceksin. Çalışan kadınların artması, erkeğin üzerindeki yükün azaldığı anlamına gelmiyor çünkü sistem ve yasalar hâlâ erkeği tek taraflı cezalandırmak üzerine kurulu. Bugün hiçbir şey istemeyen bir kadınla evlensen bile, yarın boşanmak istediğinde o eşitlikçi kadınların birçoğu mahkemede süresiz nafaka ve mal paylaşımı için erkeğin ceketine kadar almakta hiçbir beis görmüyor. Sosyal medyanın beynini sulandırdığı ve insanları doyumsuz hale getirdiği doğru olsa da bunu sadece erkeklere yıkman doğru değil. Bunu yapan kadınlar da var. Flört uygulamalarında veya Instagram’da sürekli daha yakışıklısını, daha zenginini, daha lüks yaşayanını arayıp, bulduğu an sevgilisini yarı yolda bırakan kadın ordusunu görmezden gelemezsin. Erkekler doyumsuz olduğu için değil, kadınların bu anlık sadakatsizliklerinden ve güvensizliğinden yorulduğu için evlilikten kaçıyor.
​Sizden hiçbir şey beklemeyen kız bulsanız yine kaçarsınız diyorsun ya yanılıyorsun. Zor gününde paran olunca görüşürüz demeyecek, hayatı gerçekten paylaşacak samimi bir kadın arıyor. Ama siz hem modern dünyanın ekonomik özgürlük haklarını sonuna kadar kullanıp hem de iş ciddiyete binince erkek dediğin bakmalı zihniyetine sığındığınız için erkekler de haklı olarak bu iki yüzlü oyuna dahil olmak istemiyor.

Sonuçta aklı başında hiçbir erkek; hem modern dünyanın getirdiği ortak finansal yükümlülükleri sırtlayıp hem de evliliğin içinde geleneksel bir finansör ve problem çözücü robot gibi muamele göreceği, üstelik en ufak bir fikir ayrılığında ya da boşanma aşamasında ömür boyu nafaka borçlarıyla tüm hayatının emeğini, birikimini ve huzurunu kaybetme riskiyle baş başa kalacağı böyle tek taraflı, adaletsiz bir sözleşmeye gönüllü olarak imza atmaz.

Aynı şeyleri yazıyorum çünkü sen sürekli aynı bencil bahanelerin arkasına sığınıp gerçeği görmeyi reddediyorsun. Sen hep aynı noktada durup kendini haklı çıkarmaya çalışıyorsun.

Evet, aynen öyle bakıyorum. Kendi hayatımı, emeğimi ve huzurumu bu bencil zihniyete ve adaletsiz bir sisteme teslim etmek benim için tam anlamıyla bir hapishane.
Bunu kabul etmem seni haklı çıkarmıyor, sadece benim kendimi feda edecek kadar saf olmadığımı gösteriyor. Bu benim sorunumsa o zaman ​siz de sürekli evlenecek düzgün erkek kalmadı, erkekler sorumluluktan kaçıyor diye şikayet edip durmayı bırakın. Madem sorun benim ve benim gibi düşünenlerin sorunu o zaman kapısını kilitlemek istediğiniz o boş hücrelerin önünde beklemekten vazgeçin. :)

Biraz sevgi biraz mantıkla da olmuyor en azından biz erkekler açısından. Kör kütük aşık olacaksın ki anca öyle