Kendimi artık kendim gibi hissetmiyorum, borç, işsizlik ve yalnızlık bu kadar mı değiştirir bir insanı?

Çevremde hiç arkadaşım kalmadı, hepsini hayatımdan çıkardım. Menfaati bitenin nankörlüğü başlar sözü çok doğruymuş. İyi bir işim, iyi bir maaşım vardı, işsiz kaldım, icralık oldum, borç batağına battım. Nasipte bu varmış, elimden geleni yapıp çabalamaya devam ediyorum. Birçok şey yaşadım, durumum iyiyken herkes yanımdaydı, şimdi kimse aramıyor bile. Düşmemi dört gözle bekleyen insanlar varmış gerçekten. Sosyal hayatımı sıfırladım, çevremi tamamen sildim, sadece hayatım artık iş ve ev arasında. Sosyal medyayı bile aylardır kullanmıyorum. Kendimi artık kendim gibi hissetmiyorum, şimdiki ben mi benim yoksa önceki ben mi bendim anlayamıyorum. Daha fazla Allah'a yöneldim ama yıl oldu, bu çıkmazdan çıkamayacak gibi hissediyorum. Kendimden her şeyi ödün verdim, hayatımdaki her şeyi sildim, kendime bir kuruş harcamıyorum, bilmiyorum artık.