İşsizlik, gelecek kaygısı, yalnızlıktan dolayı sürekli kendimi üzgün hissetmek normal mi?

Question

Ben tam da böyleyim. Üniversiteden sonra (5-6 yıl oldu) kendimi böyle hissetmeye başladım. O kadar zamandır işsizim. Bundan dolayı çaresiz hissediyorum. Hiçbir sosyal çevrem yok. Ondan öncesinde hep okul sayesinde oldu. Hiç sevgilim olmadı. Bir erkeğe nasıl yaklaşılır, nasıl sevgili olunur bilmiyorum. Erkekler karşılarında neşeli, fingirdek kadın görmek istiyorlar ama benim içim öldü. İşimin olmaması, ekonomik olarak yoksul sınıfında olmam, hayatta yapmak istediğim hiçbir şeyi yapamamam, satın almak istediğim hiçbir şeyi alamamak, aileye ekonomik olarak bağımlı olmak, daima bir garanti arayışı içinde olmam, ailemden izole olamamak, bu yüzden yetişkin bir kadın olarak yetişkin ilişkileri yaşayamamak ve yaşamaya da cesaret edememek, kendimi gereksiz ve değersiz görmek, hiçbir şeye layık görmemeye başlamak, her şeye umutsuz bakıyorum. Dün geceden bu zamana kadar sadece 2 saat uyudum. Başım çatlıyor ilaç içtim geçirmedi. Uyuyamıyorum da. Hayatım dönüp dolaşıp kpssye hazırlanmak zorunda kalmakla geçiyor. Kitaplara gömüldüm. Bazen (çoğunlukla) acısız şekilde uykudayken ölmek istiyorum. Ülkenin gidişatıyla kafayı bozmuş durumdayım. Hayatımı boktan yapan şeylerin bunlar olduğunu düşünmekteyim. Hayatımdaki hiçkimseye güvenmiyorum. Geleceğimden hiç emin değilim. Kendime de güvenmiyorum. Bunları bir insana böyle anonim ortamlar haricinde pek az anlattım. Reelde kimseye anlatmadım. Genelde internetten konuştuklarıma anlatıyorum. Bunu yaptığım için bazen kendimi acındırmışım gibi geliyor ama elimde değil içimde tutamıyorum. Bir yerlere yazmak anlatmak istiyorum. Arkamda yıkılıp hayata küsmeyecek hayatını mahvetmeyeceğim bir ailem olmasaydı, ölümün kesin ve acısız geri dönüşsüz gizli bir yolunu bulsaydım çoktan intihar ederim. Çünkü yaşamayı artık zul görüyorum. Bunu dediğimde de bana benim yaşamadığım zorlukları yaşayan dertleri olan insanları örnek gösteriyorlar. Ama onlar çabalamayı seçiyorlar ben ise çoğunlukla çabalamanın da bir anlam ifade etmediğini düşünüyorum. Hiçbir şeye olumlu pozitif bakamıyorum. Psikiyatriste gitsem bana depresyon anksiyete teşhisi koyacak. İlaç verip yollayacak. Sonra ilaçlara bağımlı, ilaçlarla sadece kendisini iyi hisseden biri olacağım. Birçok insan gibi umursamaz olabilmeyi, içimdeki hislerimi duymamayı çok isterdim.

rmzzmr · Accepted Answer

Yazını okudum bulunduğun ruh halinden dolayı üzüldüm ama bu ruh halin uzun sürmeyecektir bunu da çok iyi biliyorum senin gibi kısa süreli bu ruh haline giren binlerce insan var evet kimisi bu ruh halinden çabuk sıyrılır kimisi geç ama sonuçta bunlar geçecek buna emin ol o intihar saçma sapan düşüncelerden de sıyrıl öyle düşünme dünyadasın yaşamak zorundasın iyi ya da kötü yarın ne getirir bilinmez evet hayat şartları zor adalet hak hukuk yok olumlu adına hiçbir şey kalmadı desek yeridir ama yaşamak zorundayiz beklentisiz yaşa ufak da olsa kendini mutlu etmeye çalış bütçene göre beklentin olsun bütçe derken bu 1 TL bile olsa o şekil yaşa yarın daha güzeli olacaktır bende bir dönem öyleydim baktım ki kendime oluyor olan beklentisiz yaşadım artık beklenti içinde olmayacaksın dedim kendi kendime bütçem neyse ona göre yaşadım çalışma imkanım hangi sektörde olacaksa orada beklentisiz yaşadım ama mutlu bir şekilde güne mutlu uyanıp mutlu uyuyarak yaşadım ufak ufak hediyeler aldım çok çok miktarlarda hemde dışarı çıkıp kendime deniz kenarında bir kahve ısmarladım yeri geldiğinde bir kitap hediye aldım kendime vs. Sende denemelisin ama içten bekltini kısa süreliğine en alt seviyede tutarak

вуηαяcσѕ · Accepted Answer

Selamlar , Gelecek kaygısı yaşaman o kadar doğal ki bu ülkede. Sana sonuna kadar hak veriyorum gerçekten. Fakat kafamızı negatif düşünceler ile de doldurursak bu sefer işin içinden gerçekten de çıkamayız. İnsan bir yerden başlaması gerekiyor. İster kasiyerlik olsun, ister satış danışmanı olsun hiç fark etmez. Eğer sen bir şeyi başarmak istiyorsan harekete geçmen lazım. Ekonomik olarak kendini biraz daha özgür hissedersen. Hayata dair hareket alanın o kadar gelişecektir. Belki o zaman yeni bir eğitim, yeni bir hobi ya da  farklı bir iş bulabilirsin. Fakat oturduğun yerden sana kimse gelip fırsat sunmayacak emin ol.

VictoriaBeckhams · Accepted Answer

Bir uzman ile görüşmen en doğrusu 20 yaşının sonlarına kadar bende bunu duyguları feci halde hissettim 21 gireceğim. Ve sadece kendimi izole etme konusunda zotlamam gerektiği ve geleceğim için uğraşmak gerektiğini farkettim.

10 17 yaş arasında sosyal gibi yaşadım

Narsist biri ile ilişkim oldu

Buna bağlı olarak depresyon olduğunu düşündüğüm bir şey yasadim.

Hayali mi bir tık geciktirdim bu yüzden

Bende okuduğum okuldaki kişileri sevmiyorum daha dün iyi olan bir kız arkadaşım da sinifi tuhaf bulduğunu soyledi.

Ailem zorba ve baskicilar ve art niyetli insanlar.

Yani her gün senin durumunu yaşadım daha düne kadar sadece her gün kendimi. uzup ağlamanın sağlığımı kararlarını düşüncelerimi ve kişiliğimi etkilediğini farkettim. Bu yüzden kafamda set çektim.

Ancak bu seti cekebilmem için bir ömür artı son 3 yıl kendimi kötü hissetmek gerekiyordu.

Umarım yolun açık olur.

Gizli Üye · Answer

Benim de kızım okuyor bir oğlum mezun oldu iş imkanları dediğiniz gibi basit yerler dahi tecrübe arıyorlar sanırım 90 95 doğumlu kaybolan bir nesil seyrediyoruz maalesef bunun sebebi daha çok ülkeyi yönetenlerdir. Zamanında üniversite yerine meslek liselerine ağırlık verilmeliydi şahsi görüşüm ve tâbi ekonomi de ortada. Sizin yaşınızda Avrupa ülkelerinde böyle dertler yok diye tahmin ediyorum işte seçmiyorlar çünkü çalışma şartları ağır değil veya kendi mesleğini yapabiliyorlar. Tavsiyem öncelikle moralini yükselt yavrum kendine iyi bakmaya çalış ve bulduğun farklı fırsatları da değerlendir bazen çalışıyor görünmek bile fayda ediyor veya farklı eğitimler alabilirsin bu süreç zor bunun farkinda ama önceliğin sağlığın olacak şekilde dünyanın sonu değil. Allah yardımcınız olsun..

Bagatur_Han · Answer

Motor ehlyeti alıp kuryelik yapalirsin. İzmir'de kuryelik yapan bir çok kadın var. Gelirleri 10-12 bin TL seviyesinde. Tarzin mi bilmiyorum ama asgari ücrete calismak istemiyorsan bir süre bu işi yapabilirsin

systemdown12 · Answer

Gayet normal bunları hissetmen. Ülke öyle bir hal aldı ki kimsenin gelecekten umudu yok. Mücadele etsen de karşılığını alamayacağını hissediyor insan. Yine de vazgeçme ne olursa olsun hayat yaşamaya değer. Böyle olması bundan sonra da böyle olacağı anlamına gelmiyor. Hayatta her zaman fırsatlar vardır. Biri de senin karşına çıkacak elbette. Ayrıca psikiyatr a gidebilirsin. O ilaçların bir kısmı da umursamazliga, hissizlige sebep oluyor

Canacıtanmasaköşesi · Answer

Senle aynı durumdayım o kadar ki site içinde yalnız olmadığımı görmek için arama yaptım sen çıktın karşıma.5 yıl üni okudum güya 2 yıl önce mezun oldum. Bunlara bir de bonus olarak kronik hastalıklarım ekleniyor onlar da hayatı berbat yapıyor bir sürü hap yutuyorum gün içinde, şu an sahildeyim hava buz gibi ve deniz aşırı dalgalı kafam karışık çabalamıyorsun diyorlar içim çürümüş gibiyim ama inanç desen yüzde 1. Çoğumuzun böyle olması da ayrıca üzüyor İstersen dertleşiriz😐

Gizli Üye · Answer

Bu yazida kendimi gördüm tek farkimiz senin is araman benim ise bulupta gidememem ve okumak icin hic bir caba göstermemem..
Seni okadar iyi anliyorum ki nasil bir cözüm yolu sunulursa sunulsun ne denirse densin hic bisey ise yaramiyor kimsenin seni anlamadigini düsünüyosun bu ruh halini en iyi ben bilirim isin icinden cikamiyosun ne yapacagini sasiriyosun ve kendi kabuguna cekiliyosun kimse göremiyor ne halde oldugunu.. ölümün en iyi gelcegini düsünmeye basliyosun keske ölsem demeye..

evindelisi_01 · Answer

Normal ama umutlu ol hayata karşı sağlık ve huzur en değerli hazine gerisi zamanla gelir nasibinde varsa.

captainmurat · Answer

Vallahi yalan yok bende de aynı problem var

pieta5 · Answer

Asgari ücretle bile olsa bir işte çalışmanız size iyi gelebilir. Kpss ile atanmak çok zorlaştı, olmuyorsa daha fazla akıl sağlığınızı yıpratmayın bir süre ara verin isterseniz

Sinan383838 · Answer

Saçma bir çoğumuz senle ynı durumdayız takma bu kadar düzelir bende tamamen senle aynıyım ama üzülmüyorum

kadinsix · Answer

bende öypeyimmm😔😔😔

haşinama · Answer

Herkes aynı bu dönemde

sedomania2 · Answer

emin ol sen ben gibi binlerce insan var :/

Dördüncümurat4 · Answer

Normal tabi , bizi bu duruma düşürenler utansın

klavis · Answer

Ne mezunusun acaba

35izask · Answer

Bende mk

İşsizlik, gelecek kaygısı, yalnızlıktan dolayı sürekli kendimi üzgün hissetmek normal mi?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

İşsizlik, gelecek kaygısı, yalnızlıktan dolayı sürekli kendimi üzgün hissetmek normal mi?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!