Çok degersiz hayatta bunalmis hissediyorum?

22 yasindayim artık hayattan cok bunalmış değersiz bitkin hissediyorum

Oncelikle evden git evlen vs demeyin bu çözüm değil çünkü

Annem hiç bir şeyimi begenmiyor habire bir iside düzgün yap yapacağın iside diyip duruyor habire elestiriyor ozguvenimi yerle bir ediyor

Kızdığında küsüyor sonra diyorum ki küstün yok küsmedim sinirliyken konuşmuyorum diye bahane üretiyor

Normalde elimden geldiğince yardım ediyorum ama bir kere bulaşığı bırakayım deliriyor küsüyor beni öldüreceksin Allah eline dusurmesin diyor kendini arındırır habire

Babam da sessiz bir figür

Habire annem beni geriyor hatta o haldeyim ki birisi bana kizicak diye ödüm kopuyor ozguvensizim fazla arkadaşım yok

Kendimi o kadar huzursuz beceriksiz hissediyorum ki hiç bir şeye gücüm yokmus gibi

Bunaldım gerçekten bunaldım ama davranışları cidden

İnsanlara sürekli nazik davranmak ses çıkarmamak ve yanlış anlaşılmak o kadar yorucu ki anlatamam psikiyatriyede gidiyorum kızarsa kızsın diyor ama annem beni öyle büyütmuski her şeyime kızarak sürekli beni eleştirerek hatta staj için ise başladım halimi gördüler kızım seni çok mu eleştiriler neden yanlış yapmaktan bu kadar korktuğumu söylediler halimi anladılar anlayacaginiz

Ne yapmam gerekiyor?