Anneme üvey kardeşimin annesi gibi bakmak zorundaymışım gibi hissetmem normal mi?

18 yaşındayım. 7 yaşında bir üvey kardeşim var ve annem çoğu zaman onun sorumluluğunu bana bırakıyor. Kardeşim bizde kaldığında annem sık sık dışarı çıkıyor veya sevgilisine gidiyor, ben de kardeşimle ilgilenmek zorunda kalıyorum.

Geçen gün sevgilimle plan yaptığım için kardeşimi babaannesine bıraktık. Annem bana çalışacağını söyledi ama sonradan sevgilisine gittiğini öğrendim. Ertesi gün kardeşimi ne zaman almamız gerektiğini sorduğumda da telefonlarıma cevap vermedi.

Ben zaten çok gezen biri değilim ama annem sanki her zaman evde olup kardeşime bakmak zorundaymışım gibi davranıyor. Hakkını yemeyeyim, dışarı çıkmak istediğimde bir şekilde bir yolunu buluyor, çık diyor ama ne olursa olsun hep aklımda şu var hani bir insanda bir plan yapamıyorum, o gün kardeşim evde olur, annem evde olmaz yani hep bir çıkmazın içindeyim.

Bir de birkaç gün önce annem ve bir kız arkadaşı evde saatlerce alkol aldı. Beni yanlarına almadılar ve evdeki ortam beni çok rahatsız etti. O kadar sinirlendim ve bunaldım ki ağladım, hatta evden gitmeyi düşündüm.

Bu şartlarda kendimi kardeşimin ablasından çok annesi gibi hissetmem normal mi? Annemin kardeşimin sorumluluğunu bana yüklediğini düşünmem abartı mı? Ne yapmalıyım?