Sevgilimin annesi gibi hissediyorum kendimi bu normal bir durum mu?

2016 dan bu yana bir ilişkim var 5. Senenin içindeyiz aynı yaştayız (ki bu benim en büyük akılsızlığımdı). Sevgili olduğumuzda 16 yaşındaydık uzak mesafedeydik ve onun bütün ergenliğini ben çektim diyebilirim. Sürekli mantıklı davranması için konuşmalar yapıyordum tabi arada bana da geliyorlardı. 2 sene bu böyle devam etti sonra aynı üniversiteyi tutturduk. Yemekleri falan beraber yiyorduk. Azeri olduğu için ailesinden çok uzaktı bense hiç eksiklik hissetmiyordum aile açısından. Aşırı depresif hale büründü asabileşti.. Abartısız söylüyorum herşeyiyle ben ilgileniyordum. Yemeğinden tutun giyindiği kıyafete kadar ben alıyordum mağazadan (para yönünden söylemiyorum). İş öyle bir noktaya geldi ki annesi bile bana seçtiriyordu giyeceği şeyleri. Şimdi ailesinin yanında ama sürekli bana ihtiyacı var gibi hissediyorum önceleri şikayet ederdim hep ama şu an boşluk var içimde. Bu normal mi hiç sanmıyorum ama bu duygudan nasıl kurtulabilirim?