19 yaşındayım, anne içgüdülerine sahibim. Bu normal mi?

Arkadaşlarıma istemsizce anneleri gibi davranıyorum. Mesela sigara içen arkadaşım var onun sigara içmesine çok gıcık kapıyorum, yanımda asla içtirmem. Ve ne zaman sigara içtiğini görsem veya duysam gidip kızıyorum. Oysaki bana giren çıkan yok yani bana ne değil mi? Ama olmuyor.

Mesela bazı arkadaşlarım gece geç giriyorlar evlerine. Tüm gece uyanık kalıp dakka başı sorguluyorum. Eve girdin mi? Nerdesin? Neyle döneceksin? Kaçta döneceksin? Falan. Oysaki öz anneler bile bu kadar karışmıyor.

Mesela öğrenci arkadaşlarıma hep sarma sararım, börek açarım, ev yemekleri yapar götürürüm. İçimden geliyor yapmayınca da aklım onlarda kalıyor. Canları illaki çeker diye.

Sevdiğim insanlara karşı böyle davranıyorum mesela bir arkadaşımın küçük kardeşi var 5 yaşında, o çocuğu sanki ben doğurmuşum gibi seviyorum. Dışarı çıkarıyorum, gezdiriyorum, yediriyorum içiriyorum.

Arkadaşlarımda bana durmadan annemiz gibi davranıyorsun diyip duruyor. Bu normal mi? Ve kötü bir şey mi? Kişiliğim böyle ama çok anaç mı davranıyorum acaba?