Sürekli yalnız ve kimseyi bulamıyor gibi hissediyorsam bu yalnızlık döngüsünü nasıl kırabilirim?

Aslında seni çok iyi anlıyorum yaş aralığımız aynı ve dertlerimiz aynı ben ne yaptım onu söyleyeyim spora yazıldım gidiyorum spor yapıyorum zaten gündüzleri işteyim yiyorum içiyorum kendime kıyafet aksesuar hediyeler alıyorum hafta sonları hava güzel oldumu gidiyorum bir yerlere geziyorum yiyorum içiyorum arada bir yakın arkadaşlarım ile buluşuyorum
Abi kendine değer ver kendine yatırım yap boş ver yıllarca denedim birşeyler olsun diye baktım yıpranıyorum üzülüyorum ve olmuyor kendimi ihmal ediyorum ondan sonra dedimki yeter gereği yok yanlış kalpte olmaktansa yalnız olmak daha güvenli ve temizdir bazen zorlamanın bir anlamı yok

En son ailem bir tanıdıkların kızının numarasını verdiler konuşmuşlar yazsın tanışalım konuşalım diye efendi temiz nazikçe konuşuyorum soğudu sonra yok ilişkiden yeni çıkmışta erkeklere güvenmiyormuşta evlilik düşünmüyor muş elektrikte alamamış benden bende hiç umursamadım engeli attım canı cehenneme gerek yok geçen kurban bayramında da nişan yaptı annem sormuş demiş bir anda oldu tanımak lazım mış seçici olmamak lazım mış vs vs gülünç şeyler keyifleri bilir

İlk başta bu düşünceleri kafandan atmaya çalış yalnızlık kötü değildir eğer vakit geçirmesini bilirsen güzeldir sonra kendine değer veren geliştiren yöntemler ile uğraş kafa dağıtacak vs sonra kendine yatırım yap ye iç hayatına bak