Hayatımda kimseyi istemememe rağmen, yalnızlık hissediyorum. Nasıl yenerim bu hissi?

Bir çocuğum dışında kimsem yok. Hayatımda kesinlikle birini istemiyorum. Çünkü hayatıma alacağım bir insanın bana birşeyler katması lazım ve ben böyle birinin olduğuna inanmıyorum. Maddi bir beklentim yok, herhangi bir konuda da birinin desteğine ihtiyacım yok. Belki saf sevgi olabilir ancak yozlaşmış çıkar ilişkilerini o kadar çok izliyorum ki, saf sevgi sunacak birinin olduğuna da inanmıyorum. Kısacası kimsenin kahrını çekmek istemiyorum ama yine de kendimi yalnız hissediyorum. Hayattaki tek samimi ilişkim sorumlu ebeveyn olmak ve insan bazen birini, bir desteği arıyor ama dediğim gibi kesinlikle kimseyi istemiyorum. Bu yalnızlık hissini nasıl yenebilirim?