Kaynana terörü, eşimle aynı evde yaşama zorunluluğu ve psikolojim bozuldu, ne yapmalıyım?

Merhaba, hepinizi selamlıyorum. Azerbaycan’dan yazıyorum. Fikirleriniz benim için çok önemli. Ben 7 aydır evliyim ve kayınvalidemle aynı evde yaşıyoruz. Evlendiğim günden beri bana hiç huzur vermedi. İlk gecemizle ilgili özel şeyleri gidip kendi akrabalarına anlattı, hatta benimle ilgili özel konuları kızına göstermeye çalıştı. Ben bunları görmezden gelmeye çalıştım.
Ailem bize misafir geldiğinde onların arkasından konuşmaya başladı. Sürekli beni aşağılamaya çalışıyordu. Odama izinsiz giriyor, eşyalarımı kullanıyordu. Kızıyla görüntülü konuşup odamı gösteriyor, “Burası kirli, şurası kirli” diyerek beni küçük düşürüyordu. Zamanla yaptığım hiçbir işi beğenmemeye başladı. Bir gün elimden bir tabak düştü ve kırıldı diye oğluna “Bu her şeyi kırıyor, git yenisini al” dedi. Ailem her geldiğinde de bir sorun çıkarıyordu; tuvaletin kirli olduğunu söylüyor, sürekli bir bahane buluyordu.
Daha sonra kendi akrabalarıyla benim hakkımda konuşup, “Bu kız 25 yaşında, yumurtalıkları çalışmaz, çocuğu olmaz. Oğluma daha genç bir kız lazımdı” demiş. Sonrasında bunları benim yüzüme de söyledi. Yaklaşık 10 gün önce büyük bir tartışma yaşadık. Bana ve anneme çok ağır hakaretler etti. “Seni bu eve hizmetçi olarak getirdim, iş yapmıyorsan defol git” dedi. Anneme de ağır sözler söyledi. Eşime de “Ev alırsan kendi adına alma, babanın adına al. Bunun gibiler boşanıp gider” dedi.
Bununla da kalmadı, “Bir daha sofraya oturursan kafana geçiririm, benim ekmeğime el sürme” dedi. Hatta “Götürün bunu, köpek gibi odasında yesin” diyecek kadar ileri gitti. Ben artık dayanamadım ve evden çıktım, ailemin yanına geldim. Eşime ayrı bir ev tutmasını söyledim ama istemiyor. Ev alacağını söylüyor ama hâlâ ailesiyle yaşamak istiyor. Doğum günü de yaklaştı ama beni sofradan kovan insanlarla kutlama yapmak istiyor. Bana destek olmuyor. Ben artık çok yoruldum ve tükendim, ne yapacağımı bilmiyorum.
Son kavgamızda kayınvalidem bana ağza alınmayacak şeyler söyledi. Beni, oğlunu ve kendisini dövmekle suçladı. Oğlunun kolunda bir morluk görmüş ve “Doktora gidip rapor alacağım” dedi. Hakkımda bir sürü iftira attı. Güya oğlu benim korkumdan odadan çıkmıyormuş.
Daha sonra öğrendim ki kayınvalidemin raporlu bir psikolojik rahatsızlığı varmış. Fakat evlenmeden önce bunu bana söylememişler. Üstelik beni onunla aynı eve koymuşlar. Daha önce de buna benzer olaylar yaşanmış. O zaman evden çıkmak istemiştim, kayınpederim de “Bizi bırakıp gitmeyin” diyerek kendini acındırmıştı. Ben de onu dinleyip alttan aldığım zamanlar oldu. Ama onun durumu böyle diye ben bir kere yaşayacağım hayatımı mı mahvedeyim? Yedi aydır o evdeyim ve işitmediğim söz kalmadı.
Şimdi düşününce resmen beni kandırmışlar gibi hissediyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Psikolojim çok bozuldu. Her gece rüyama giriyor, bana kötü sözler söylüyor. Sürekli rüyamda bana hakaret ediyor, “Oğlumun hayatını mahvettin” diyor. Artık dayanamıyorum. Ondan tiksinmeye başladım. Beni çok kötü bir hâle getirdi. Her gece aynı şeyleri görmekten çok yoruldum. Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum.