Kaynanamla aynı evde yaşamak zorunda kaldım ve eşimle aramı bozdu, ne yapmalıyım?

O kadar dertliyim ki o kadar doluyum ki… kimseye bişey anlatamadığım için buraya dökmek istiyorum içimi.. Düğünümüze 1 ay kala kayınbabam vefat etti ve biz her şey hazır olduğu için ve kayınvalidem tek başına daha kötü olacağı için beraber oturmaya karar verdik ve düğünümüzü 3 ay sonra yaptık en başta her şey çok güzeldi ona teselli olduğumuzu düşünüyordum aşk evliliği yaptığımız için kayınvalideme çok düşkündüm çok samimiydik 1 senemiz 19 kasımda dolacak ve ben bu güne kadar çekmediğim yemediğim laf kalmadı aynı evde yediğimiz içtiğimiz herşeyi görüyor yani bide ev dubleks olduğu için üst kat bizimdi ama mutfağımız ortak olduğu için sürekli beraber yemek yapmak zorunda kalıyorum ve kayınvalidem çok tutumlu yani herşeyin lafını yapıyordu bunu böyle koy bunu şöyle yap sanki ben hiç bir şey bilmiyormuşum gibi sürekli eşimle çatışmalara başladık annen bunu dedi annen şunu dedi ve eşim çalışmadığı içinde annesine muhtaç gibi bişey olduk yeni evliyiz gece yemekleri avut çuburlar annesi sürekli neden bunları yiyorsunuz falan filan ben çok takılmıyordum ama sonra ipler koptu artık tamamen kavgalarımız annesinin yüzünden olmaya başladı ve saygımızı kaybettik yani cevap vermeyen ben cevap vermeye başladım çatır çatır cevaplar veriyordum çünkü zoruma gidiyordu yaptıkları söyledikleri.. eşimden su istesem ben varken isteme diyordu zoruma gidiyordu ağlıyordum odama çıkıp eşimde annesine güvendiği için evde karı koca sorumluluğu yoktu aynı şekilde bende öyle arkadaş gibiydik evde sanki 10 yıllık 20 yıllık evliler gibi yaniii ben bu durumdan çok skldım ve evleri ayırma kararı aldım durumumuz olmadığı halde eşime bunu söyledim çünkü sürekli kavga etmeye başladık kayınvalidem bana bağırmaya başladı ağır ağır konuşmaya başladı artık bu durumdan sklan eşim annesine karşı beni savunmamaya başladı bu duruma sinirlenip daha çok öfke patlaması yaşadım kendimi çok yalnız ve çaresiz hissediyorum en son bir çantayla annemlerin evine geldim annemler yurt dışında olduğu için evleri boş. Evede geri dönmeyi düşünmüyorum laf yemek laf duymak istemiyorum ev ev üstüne gerçekten olmuyormuş ikimizde kötü insanlar değildik ama benim en güzel yıllarımda evliliğim bozuldu anın tadını çıkaramıyoruz aynı evin içindeyken yapamıyoruz kayınvalidem çok Farklı eski kafa derlerya o devirde yaşıyor ve şuanda da öyle olmasını bekliyor yanında eşimden su dahi isteyemeyorum evin içinde hiç rahat hareket edemiyorum arkadaşlarımı çağırıp çay partileri veremiyorum evimde kendime ait mutfağım olmadığı için onun eşyalarını kullanıyorum ve bazen yer değiştirdiğimde bile iyiliklede olsa bişey söylediğinde zoruma gidiyo daha yolun başındayım eşi ölmüş destek olmamız lazım biliyorum ama herşeyimizi görüyor elektrik faturasının fazla gelmesini bile yüzümüze vuruyor. oğluna belki sorumluluk verseydi iş beğenmeme gibi bir lüksü olmazdı ve annesinin maaşına güvenmezdi diye düşünüyorum artık sinir krizleri geçiriyorum evde ruh sağlığım bozuldu kendimi hiç iyi hissetmiyorum ne yapacağım?