Ev kızıyım diye ailem harçlık olarak ayda sadece 10 bin ₺ veriyor. Faydan yok zararın olmasın, masraf çıkarma dediler. Haklılar mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Abim de yengem de çalışmıyor babam annemin maaş kartını da abime verdi bu yüzden çalışmaya gerek duymuyorlar

Herkes ailen haklı 10 bin lira iyi para şükret haline diyor

Maalesef :(

Ben 24 yaşında, henüz 18 yaşındayken atanmış ve tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım ilk günden beri 'Sen küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyen ailem maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kan ter içinde kazandığım paranın yüzünü göremiyorum. İşin en korkunç tarafı ise şu: Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem bu paranın içinden bana sadece 10.000 TL harçlık verip, kalan 90.000 TL'nin tamamını doğrudan evli abime gönderiyor! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Çalışan genç bir kadın olarak 10 bin liranın yetmediğini, nöbet çıkışı sosyalleşmeye, kılık kıyafetime ve temel ihtiyaçlarıma yetiremediğimi söyleyip, geçen gün kendi maaşımdan biraz daha fazla harçlık istedim.
Bana verdikleri cevapla sinirden ellerim titredi, beynimden vurulmuşa döndüm! Benim öz ailem, benim paramı bana vermemek için yüzüme baka baka şu kan donduran cümleleri kurdu:
'Biz sana 10 bin lira veriyoruz, lüks peşinde koşup yetiremiyorsan senin sorunun. Abinin yuvası var, o para ona lazım. Senin zaten bu eve hiçbir faydan yok, bari zararın olmasın, durduk yere başımıza masraf çıkarma! Çok paraya ihtiyacın varsa, hastanedeki nöbetinden arta kalan boş günlerinde git evlere temizliğe falan başla da kendi harçlığını çıkar!'
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum. Abim benim alın terimle sefa sürüp kral gibi ev geçindirirken, öz ailem kendi paramdan biraz daha istedim diye beni 'faydasız ve masraflı' ilan edip temizlikçiliğe yollamaya kalkıyor.
Şimdi vicdanınıza soruyorum; sırf evli abim rahat etsin diye benim bütün emeğimi gasp edip, yüz binlerce liramı yediği halde utanmadan bana 'Faydan yok, zararın olmasın' diyerek temizliğe gitmemi söylemeleri haklı mı?

Abim de yengem de çalışmıyor babam annemin maaş kartını da abime verdi bu yüzden çalışmaya gerek duymuyorlar