Annem erkek kardeşimi benden daha çok seviyor gibi hissediyorum, bu duyguyla nasıl başa çıkabilirim?

Elbette beni de seviyordur ama bunu hissediyorum, ben ikinci planım o, onun gözdesi, bunu hareketlerinden söylemlerinden hissediyorum. Erkek kardeşim ve ben ölsem benim için de üzülür lakin kardeşim için daha çok üzülür. Beni sık olarak aramaz, onu her gün arar ki o sürekli evde sadece iş için gidiyor, ben uzaktayım. Beni niye aramıyorsun dediğimde “Sen başını belaya sokmuyorsun, o sokuyor.” Benim de evlat olarak aranmak, hâl hatır sorulmak, “Evladım nasılsın?” denilmesi için başımı belaya mı sokmam gerekiyor :( Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum ve annemi asla memnun edemiyorum. Küçükken bile böyleydi, okulda ikinci olurum, “Niye birinci olmadın?” diye trip atardı, ikinciliğimi görmezdi. Kardeşim hocaların sözlü notu şişirmesiyle güç bela sınıfı geçerdi, annem mutlu olurdu. Galiba ne yaparsam yapayım annemin gözdesi hep o olacak.