Ailem ayda 10 bin TL harçlık veriyor. Çoğu gencin eline bu para geçmiyor şükret ve nankörlük yapma diyorlar. 10 bin TL az değil mi?

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Annem öğretmen onun maaş kartını babam 10 sene önce abime verdi. Kadın 100 bine yakın maaş alıyor abim 90 bin de benden alıyor etti 190. Abime 190 bana ise 10 vermeleri adil mi

Babam mal mülk erkeğin hakkıdır, kız evlada yapılan her yatırım elin oğluna yapılmış sayılır ben ailemin rızkını senin gelecekteki kocana yar etmem diyor

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Yine de 10 bini verdiklerine şükrediyorum isteseler onu da vermeyebilirlerdi

Annem öğretmen onun maaş kartını babam 10 sene önce abime verdi. Kadın 100 bine yakın maaş alıyor abim 90 bin de benden alıyor etti 190. Abime 190 bana ise 10 vermeleri adil mi

Babam mal mülk erkeğin hakkıdır, kız evlada yapılan her yatırım elin oğluna yapılmış sayılır ben ailemin rızkını senin gelecekteki kocana yar etmem diyor

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Annem öğretmen onun maaş kartını 10 sene önce verdi. Kadın 100 bine yakın alıyor 90 bin de benden alıyor etti 190. Abime 190 bana ise 10 vermeleri adil mi

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Annem öğretmen onun maaş kartını babam 10 sene önce abime verdi. Kadın 100 bine yakın maaş alıyor abim 90 bin de benden alıyor etti 190. Abime 190 bana ise 10 vermeleri adil mi

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.

Ben henüz 18 yaşında atanmış, tam 6 yıldır acillerde sabahlara kadar nöbet tutarak gençliğini çürüten 24 yaşında bir Hemşireyim. Sabit maaşım, nöbetlerim ve döner sermayemle birlikte hesabıma her ay net 100.000 TL yatıyor.
Fakat atandığım o ilk gün, ben henüz 18 yaşında gencecik bir kızken, ailem 'Sen daha küçüksün, paranın hesabını bilemezsin' diyerek maaş kartıma el koydu. Tam 6 yıldır kendi emeğimin yüzünü göremiyorum. Ayda 100 bin lira kazanıyorum ama ailem kendi kan ter içinde kazandığım paramın içinden bana ayda sadece 10.000 TL harçlık veriyor.
Günümüz şartlarında çalışan genç bir kadının yol, yemek, kılık kıyafet, kişisel bakım ve en temel sosyal ihtiyaçları için 10 bin liranın ne kadar yetersiz olduğunu anlatmaya çalıştım. 'Bu para bana yetmiyor, 10 bin lira çok az değil mi?' diye isyan ettiğimde ise karşıma geçip beni şu sözlerle ezdiler:
'Sana her ay dünya kadar para veriyoruz, daha ne istiyorsun! Bekar bir kız için bu para çok bile. Evde kiran yok, faturan yok, yemeğin zaten hastaneden çıkıyor. Dışarıda kafelerde parayla ne işin olacak? Lüks peşinde koşma, millet o parayla ev geçindiriyor, sen elindekiyle yetinmeyi bil!'
(Benim acillerde kan revan içinde, sabahlayarak kazandığım 100 bin liranın içinden bana 10 bin lirasını verip, bekar bir kız olduğum için bunu bana çok bile görüyorlar!)
Peki 'Bekar kız için 10 bin lira çok bile' deyip gasp ettikleri o devasa paranın kalan 90 bin lirası kime gidiyor dersiniz? Tamamı evli abime! Neymiş; abim ev geçindiriyormuş, yuvası varmış, asıl onun masrafı çokmuş...
Ben 18 yaşından beri ömrümü hastanelerde tüketiyorum, ayda 100 bin lira kazanıp 'bekar kızsın' denilerek 10 bin liraya mahkum ediliyorum; evli abim ise benim 6 yıllık alın terimle sefa sürüyor.
Sırf bekar bir kızım diye kendi kazandığım parayı bana çok görüp, kalan bütün emeğimi evli abime veriyorlar.