Ailem baskıcı, beni şartlı seviyor gibi hissediyorum, huzur isteyince nankör mü oluyorum?

Merhaba ilk defa bu tarz bir şey yazacağım daha yeni kullanmaya başladım da bir sorun olursa haber verin lütfen😔

Biraz ailem ve kendim hakkında konuşmak istiyorum. Öncelikle ben küçükken çok dindar (ki dindarlık dediğime bakmayın garip ve kulaktan dolma Müslümanlık olduğunu düşünüyorum) bir ailede büyüdüm yani işte pantolon giydirmezlerdi, liseye geçince zar zor ikna ettim, üzerimdeki baskıdan dolayı da 9. sınıfta kapandım, anasınıfından beri işte erkeklerle konuşma denilip duruldu ki hani ben çocuğum ne kadar kötü bir zihniyetim olabilir ki oyun oynardık kızardılar açıkçası ben de yaramaz, çalışkan ve saygılı bir çocuktum gerçekten, babam sinirli birisiydi ve alttan alta laf sokup tehdit ederek iletişime geçerdi, ama bunun yanında da sevgi de verirdi ben anlamıyorum yani başımı okşar öperdi ama işte narsist birisi bence bilmiyorum, çoğu işimi kendim halledebilirim, annem desen çok bağırıyor sabah bile beni hakaretlerle uyandırıyor ki 6 7 gibi kalkıyorum ben, her şeyimi babama söylüyor yemin ederim iftira bile atıp kendini haklı çıkarmaya çalışıyor ben baş edemiyorum çok yoruldum evin en büyüğüyüm, 4 kız kardeşiz her şeyi bende denediler, lisede kız okuluna gittim ki rahatsız da değildim seviyordum okulu ama şimdi mezuna kaldım ve arkadaşlarımla buluşmama izin vermediler 1 senedir, lisede yurtta kaldığım için dışarı rahatça çıkardım ki tedbirli o da yani gün içinde yaptığım kötü bir şey yoktu sigaram yok bir şeyim yok bir kız arkadaşlarımdı, babam milletin içinde bize bağırıyor, ne zaman plan kursak ben gidemezdim ya da haber vermeden giderdim, artık arkadaşlarım bile benden uzak duruyor çoğu konuşmuyor konuşmuyor bile, bende panik atak var stresten duramıyorum kendimi yiyip bitiyorum, dini sorguluyorum geliş amacımızı anlayamıyorum, neden her şey böyle ben niye huzur bulamayıp kendimi hiçbir yere ait hissedemiyorum, ileriyi ölümü düşünmekten ağlama krizleri geçiriyorum lütfen kötü yorum yapmayın ben engel olamıyorum, çalıştığım dersten de bir şey anlamıyorum, çocukken çok başarılıydım hep komşuların gösterdiği örnek çocuktum ama aileme yaranamadım gibi, şimdi beter haldeyim gerçekten çok kötüyüm daha yazmak istediğim bir sürü şey var ama kelimelere bile dökemiyorum, her şeye duygusal bakmaktan empati yapmaktan yoruldum, niye her şey benim sırtımdaymış gibi, babam sürekli diktatör ol bilmem ne ol deyip duruyor işte onun kızı bunun oğlu, sen kimsin onlar kim, ya ben huzur istiyorum ne yapacağım bu sene de sınavım olmazsa sanki hiçbir şey öğrenmedim gibi + uyku felci geçirip duruyorum anneme anlattım ciddiye bile almadı ya ben ne yapacağım ya üniversite olmazsa abi beni hiçbir yere yollamıyorlar babam bu sene denemeye yazdırdı işte çıkar hava alırsın diye hep peşimdeler, sürekli peşimizdeydiler şimdi de diyor bensiz bir yere gidemiyorsunuz, kendi böyle baskıladı beni ezdi resmen ya beni şartlı seviyorlar gerçekten ben biraz huzur istedim çok mu şey istedim nankör müyüm ben hayır isteklerim doğrultusunda çok şey istemedim ki annem sürekli babanın borcu var bir şey istemeyin deyip dururdu ailemden bile isteyemiyorum verirlerse tamam yoksa yok ya kopuk kopuk yazdım gibi ama anlarsınız umarım