Hayatım boyunca yalnız bırakıldım, kimsem yok gibi hissediyorum bu yalnızlık duygusuyla nasıl başa çıkabilirim?

Yalnız kalmak bir tercih mi yani benim tercih ettiğimi mi düşünüyorsun

evet

Doğru olabilir hatırlamıyorum yanlis bir seyler görmüş olabilirim

gidip birileriyle sohbet etmiyor ya da yalnız kaldığını düşünüyorsan sadece negatif düşünceli bi insandan ibaretsindir , yoksa toplumdaki tiplere bakarsan yalnızlık diye bir ihtimal yok.

Genelde sohbet eden taraf ben oluyorum hep arayan taraf soran taraf

o zaman değiş

Değişmek istiyorum ama nasıl hic aramamak mi mesala daha bugun 2 arkadasi daha aradım öylesine

arkadaşa niye ihtiyacın olsun ki yahu çıkar ilişkisi mi arıyorsun

Hal hatır sormak için insanız allah korkusu var düşüncesi var sesini duymak için

hiç benlik değil , yalnızlık korkusundan sosyalleşmek kolaydır ayrıca kendin gibi tipler bulsan belki daha kolay olur

Ya beni seven bir kız olsun bende onu seviyim yeter

çok ezikçe bir düşünce , ben dindar birisiyim dünya rüyadan ibaret bana göre , sevdiğim var kavuşursam Rabb'im çok rahmet eden bağışlayandır , kavuşamazsam da 40 yıla ölürüm çokta tın.

Ya bakma bende seciciyim ohooo inşallah kavuşursun ne diyim benim sevdiğim olsa gider konuşurdum ve onun için değişirdim her seyi yapardım

Yaparsam hastalıklı bir ilişkiye dönüşür , Kuran ne diyor : İnsan öyle acele eder ki sanki aceleden yaratılmıştır.
Ben sabretme halindeyim şu an , çaresizlik ya da kader beni blokluyor değil , sabırlı olmalıyım irademi güçlendirmeliyim vs vs kısaca daha vakti değil.
Tohumu toprağa at hadi büyü de büyür mü? herşeyin vakti zamanı var.

Kesinlikle öyle helal olsun kendimize bakmamız lazım biz temiz olursak allahta karşımıza öyle insan çıkarır ben kendimi tutuyorum zina yapmamak için

Haklısın bulmam lazım.