Kendimi hep yalnız hissediyorum, bu yalnızlık hissi nasıl geçer?

Öncelikle baştaki uyarın için teşekkür ederim, benim de sonradan aklıma geldi herkese güven olmayacağı.

Ne diyim valla hepimizde bi imtihan var demek ki

Özgüven konusu zaten küçüklükten beri utangaç bir tipim. Okula gittiğimde de sınıfta söz hakkı alıp konuşamazdım. Aslında özgüvensiz olduğumu düşünmüyorum ama utangaçım o etkiliyor illaki. Sağlık sorunum da diyaframım yırtık ve o durum kalbimi etkiliyor. Çocuk doğurmak gibi bir durumum mümkün değil. Her şey çocuk değil tabii ama bu sağlık sorunu sebebiyle tek başıma dışarı çıkamıyorum evdeyim hep. Bazen arkadaşlarımla cafede buluşuyoruz yakın yerde. Evde zaten hep yalnızım. Böyle işte.

Teşekkür ederim motive ettiğin için

Sende mi teksin?

Arkadaşlarım var ama hiç evde beraber büyüdüğün kardeşin gibi olur mu. Arkadaş dediğin bi gün var bi gün yok. Arkadaşlarımla cafede buluşuyoruz mesela, eve gelince yine yalnızım. Koltuğa uzanıp elimde tel boş boş bakınıyorum. Abim olsaydı o an gelip bana sataşabilirdi ne biliyim yastık falan fırlatıp sinir ederdi beni, ben de ona karşılık verirdim. Zaten kardeşinle böyle şeyler paylaşarak yaşayarak geçiyor yalnızlık hissi. Arkadaşla anca cafede oturup sohbet ediyosun veya evde buluştuğunda da yine oturup sohbet ediyosun

Oha bu saatten sonra ne kardeşi babam 65 yaşında😂ayrıca kendimden küçük kardeşe hiç ihtiyaç duymadım ben abimin olmasını isterdim en çok

Psikolojik destek mi? Ne faydası olucak ki bu konuya git arkadaş edin der en fazla ama arkadaş edinerek geçmiyor bu his