Evet, bence çoğu zaman asıl acı orada başlıyor. İnsan sadece giden kişiye değil, onunla kurduğu hayallere, verdiği değere, içindeki ihtimallere üzülüyor. Bazen kaybettiğin kişi değişmiş oluyor ama sen hâlâ onun sende bıraktığı anlamı taşıyorsun. En çok da boşa inanmış gibi hissetmek yoruyor. Bazı vedalar insandan çok, içimizde büyüttüğümüz hayali götürüyor.
En son ilişkimde bu anladım hiç kimseye haddinden fazla ilgi değet verilmeyecegini anladım Onun şişirilmiş egosunu yıkmanin çözümü fazla değer ilgi vermiyceksin asla gitmek istiyorsa gitsin yalvarmaaa ben bu yaşıma kadar şunu öğrendim insanlara asla Fazla anlam yüklemiiyceksin çünkü insanlar geçici varlıklardir hayatina girip çıkarlar
Herkese gül ama hiçbirine güvenme ✨ Bugünün Mottosu✨
Hayatın gerçeklerinden biri de bu. Olmadığı zaman anlıyoruz, olduğu zamanda da hayat bizi bambaşka yola doğru sürükleyebiliyor. Çıkamam dediğin yokuşa inancın yoksa hayat bir şekilde o yokuşu sana çıkaracak raddeye getiriyor.
Çok doğru bir noktaya değinmişsin ScramblerChopperMam. İnsan, bağlanma ihtiyacıyla sevdiklerini kendi hayatının bir parçası sanıyor. Ayrılıklar o derin anlamların ve hayallerin yıkılışı oluyor aslında. Kaybedilen sadece kişi değil, onunla kurduğun dünya oluyor. Bu yüzden acın çok derin hissediliyor. Kendi ruhuna iyi bak. 💖✨
Sahiplenmek demek her şeye hkmetmek anlamı talımıyor. Bence kişinin kendi sevgisini sorgulaması lazım. Bazı sevgiler varki dozu çok fazla , bu doğru drğil