Bir insanın kırılma noktası ne zaman başlar?

Miladı var insanların. ⏱️

Öncesi... Sonrası...

İkisinin tam ortasında bir kırılma noktası ⛓️‍💥

🕐Öncesine bakıyorum kendimin. Kırılıp üzülünce, kızıp sinirlenince ortalığı kasıp kavuran, "düzeltin ulan bu yanlışı" der gibi bas bas bağıran, içi içine sığmayan, uykuları kaçan ki zaten doğduğu günden bu yana uykuyla barışamamış olan ben...

🕑Sonrasına bakıyorum bir de...

Sessiz sedasız giden, bütün duygularını bir mezar taşına emanet eden, ardına bakmaya bile erinen, yine de direnen ve pes etmediğini bile söylemeyen ben...

Kendisinin aksi aynada sanırdım insanın. Aynaların hepsi kırılmış. Sahi uğursuzluk demek miydi ayna kırılması? Elimde çekiçle, yumrukla paramparça ettiğim aynalar da dahil mi bu batıl bataklığa?

Boğazımıza kadar batmadık mı zaten biz çoktan ve hiç yoktan?

Anonim olduğu halde durmadan ünlü bir yazara atfedilen meşhur sözler gibiyiz. Failimiz meçhul olunca edebi bir değeri de kalmadı kirpiklerimizin. Yine de sessizce yazarken geceye inat ne diyordu anonim şahsiyet..

"𝑇𝑎𝑚 𝑝𝑒𝑠 𝑒𝑡𝑚𝑒𝑘 ü𝑧𝑒𝑟𝑒 𝑜𝑙𝑑𝑢ğ𝑢𝑚 𝑏𝑖𝑟 𝑔𝑒𝑐𝑒𝑑𝑒, 𝑘𝑎𝑓𝑎𝑚ı𝑛 𝑖ç𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖ğ𝑖𝑚 𝑠𝑎𝑣𝑎şı 𝑧𝑜𝑟 𝑑𝑎 𝑜𝑙𝑠𝑎 𝑘𝑎𝑧𝑎𝑛𝑑ı𝑚. 𝑂 𝑔𝑒𝑐𝑒𝑛𝑖𝑛 𝑠𝑎𝑏𝑎ℎı𝑛𝑎 𝑏𝑒𝑛 çı𝑘𝑡ı𝑚 𝑎𝑚𝑎 𝑖ç𝑖𝑚𝑑𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑖𝑚𝑠𝑒𝑦𝑖 𝑠𝑎ğ 𝑏ı𝑟𝑎𝑘𝑚𝑎𝑑ı𝑚."