İnsan ne zaman sertleşir?

Belli bir yaştan sonra kimse “ben kötü oldum” demez; “artık sınırlarım var” der. Oysa bazen sınır dediğimiz şey, üst üste gelen hayal kırıklıklarının kalınlaşmış hâlidir. İnsan, iyi niyetinin yanlış ellere düştüğünü fark ettiğinde yumuşak kalamaz. Ama sertleşmek de bedelsiz değildir. Çünkü sertleşen taraf genelde daha az incinirken, daha az da hisseder.
Burada asıl soru şu: Bu sertlik bir bilinçlenme mi, yoksa içten içe başlayan bir kopuş mu? Kendimizi korurken gerçekten güç mü kazanıyoruz, yoksa sadece daha az bağ kurabilen insanlar hâline mi geliyoruz? Ve bir noktadan sonra, bu sertliğin geri dönüşü var mı?