Viyana’ya geri dönüp babamın yanına gitmeli miyim yoksa Türkiye’de annemin yanında mı kalmalıyım?

Ben Viyana’da doğdum ve 10 yaşıma kadar orada yaşadım. İlkokul 3. sınıfa kadar hayatım oradaydı. Sonra annemle babam boşandı ve annem bizi Türkiye’ye getirdi. O günden beri Türkiye’de yaşıyorum ve şu an 18 yaşındayım. Şimdi tekrar Viyana’ya, babamın yanına dönmeyi düşünüyorum ama kafam çok karışık. Çünkü bir yandan orası benim doğduğum yer, çocukluğumun geçtiği yer ve geleceğim için daha iyi fırsatlar sunabilir gibi geliyor. Ama diğer yandan yıllardır Türkiye’deyim ve anneme çok bağlıyım. Onu bırakıp gitmek bana ağır geliyor.
Babamla tamamen yabancı değiliz ama uzun yıllardır aynı evde yaşamadığımız için tekrar aynı düzene alışabilir miyim bilmiyorum. En çok korktuğum şeylerden biri de psikolojik olarak zorlanmak. Yeni düzene alışamamak, yalnız hissetmek, kaygı yaşamak, “keşke gelmeseydim” demek… Bunları düşünüyorum. Bir psikolog da bana başta zorlanabileceğimi söylediği için korkularım daha da arttı.
Bazen kendime “yapamam” diyorum. Çünkü uzun süredir aynı hayat düzenindeyim ve şimdi başka bir ülkeye geri dönmek çok büyük bir değişim gibi geliyor. Ama aynı zamanda içimde “ya gidersem hayatım değişirse” düşüncesi de var. Sizce benim yerimde olsanız ne yapardınız? Böyle bir durumda insan zamanla alışabilir mi yoksa bu kadar korkuyorsam gitmemek daha mı doğru olurdu?