Annem abime saplantılı derecede duskun, bana psikolojik siddet uyguluyor; bu adaletsizlikle nasil basa cikabilirim?

Merhaba kızlar, içimi dökmeye ve akıl almaya o kadar ihtiyacım var ki... Gerçekten psikolojik olarak bitmiş durumdayım.
Biz evde annem, babam ve ben kalıyoruz. Abim yeni evlendi ve evden ayrıldı. Ben abim evlenince evde tek çocuk olarak kaldığım için annemle aramız biraz daha iyi olur, bana daha çok düşer diye bekliyordum ama tam tersi oldu. Annem abime o kadar hastalıklı bir şekilde düşkün ki, kendisini adeta abimle evli sanıyor.
Abim evdeyken önümüze 10 çeşit yemek koyan kadın, abim gittiğinden beri doğru düzgün yemek yapmıyor, önümüze makarna koyup geçiyordu. Ama son 2-3 gündür evde hummalı bir şekilde sürekli yemek yapıyor ve yaptığı yemeklerin yarısından çoğunu abimgile yolluyor. Resmen yengeme yalakalık yapma peşinde, abimin sevdiği yemekleri yapıp duruyor. Sırf "Beni unutmayın, hayatınızdan çıkarmayın" çırpınışı... Çünkü abim artık evli, karısı var ve her gece gelip annemin dizinin dibinde oturamayacak, bunu biliyor.
İşin en acı kısmı, annem içindeki bu yalnızlığın ve terk edilmişlik hissinin hırsını evde tek kalan benden çıkarıyor. Sürekli benimle kavga etme derdinde. En son dayanamadım, "Ben artık yokum, git onlara yakın ol, onlar çok önemser zaten seni" dedim ve birbirimize girdik. Bana ne dese beğenirsiniz? "Abinle biz her gece sohbet ederdik, seninle edilmiyor, sevmiyorum seni" dedi yüzüme karşı! Bir anne öz evladına "Seni sevmiyorum" der mi? Sırf ben onun bu haksızlıklarına ses çıkarıyorum, abim gibi her dediğine kafa sallamıyorum diye beni yalnızlaştırarak ezmeye çalışıyor.
Şu an evde tam bir hayalet gibiyim. İletişimi tamamen kestim, yüzüne bile bakmıyorum. Kendi yarattığı o adaletsizlikle ve abimin peşinde koştuğu o yalnızlığıyla baş başa bırakmak istiyorum. Bu kadının pişman olması, yaptığı haksızlığı anlaması için daha ne yapmam lazım? Benimle aynı durumu yaşayan var mı, nasıl baş ettiniz?