Herkesinki kendine mi büyük?

Herkesin derdi kendine valla bu dünyada. Bugün bi arkadaşla buluştuk ikimiz de 32 yaşındayız.
Ben evliyim, o bekar
Ben kiradayım, o kendi evinde
Ben 4 aydır işsizim, o ayda ortalama 90k kazanıyor

Bütün gün anlattığı, dert yandığı tek şey sevdiği 2 çocuklu 45 yaşındaki kadına duyduğu aşk ve kadının bunu arkadaş olarak görmesi. Görsen sanki dünyası başına yıkılmış. Kadın bunu arkadaş olarak görüyormuş, bizimki de kadına aşıkmış bla bla bla... depresyona girmiş, travmaları tetiklenmiş, hayat enerjisi kaybolmuş vs tüm gün kadının ona neler yazdığını falan anlatıp durdu.

Bir kez bile durumumu sormadı. Eskiden aynı iş yerinde çalışıyorduk. 4 aydır iş bulamıyorum, eşim hamile, kirada oturuyorum, günlük 1000 lira kazanabilmek için saçma sapan işlerde çalışıyorum garsonluk yapıyorum yine de anca kirayı zor ödüyorum. Borca battım.
'Kanka bi şey lazım olursa söyle' demesi bile yeterliydi, zaten kimseden yardım falan istemedim istemem. Ama gelip tüm gün aşk meşk işlerini anlatınca içimden ''derdini seveyim'' demek geldi.