İnsanlar hayatını yaşıyor ve dışarıdan izliyorum ancak sorun tipim mi, karakterim mi çözemedim. Hep yalnızdım düzelir sandım uni okuyorum orada da yapayalnızım kimse hayatıma girmiyor
1 ay
İnsanlar hayatını yaşıyor ve dışarıdan izliyorum ancak sorun tipim mi, karakterim mi çözemedim. Hep yalnızdım düzelir sandım uni okuyorum orada da yapayalnızım kimse hayatıma girmiyor
Bence yalnızlık çok daha güzel, her şeyi kendin halledebilirsin evet mecburiyetten oluyor ama yine de müthiş bir özgüven veriyor. Sevilme meselesi için de ben artık şöyle düşünmeye başladım, bazı insanlar gelir vakit geçirir ve gider. Mesela benim kimsem yok, çevremdekiler için görünmezim ve beni anlamıyorlar ama düşününce zaten anlamak zorunda değiller beni görmek, sevmek zorunda değiller. En sevilen, en başarılı, en konuşulan, en güzel, en varlıklı, en akıllı en en en en… Herhangi bir en olmayı borçlu değilim bu dünyaya ben sadece yaşadığım süre boyunca elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışarak kendi kendime mutlu olmaya çalışıyorum ve insanlar bana karşı nasıl davranırsa aynı şekilde karşılık veriyorum. Umursamamak zor olsa da gerçekten çoğu şeyin çözümü. Sorun sende değil, ortada herhangi bir sorun yok bakış açını değiştir 🫶🏻
18 yaşında bu hissi yaşamak normal. Kimse seni sevmiyor değil, henüz doğru çevreyle buluşmamış olabilirsin. Tipinle veya karakterinle ilgili olduğunu sanma, çoğu zaman sadece ortam uyuşmaz. Kendini birilerine sevdirmek için değiştirmek zorunda değilsin. Önce küçük adımlar at: bir kulübe yazıl, selam ver, zorla değil doğal ol. Yalnızlık geçici, ama bunu fırsat bil kendini tanımak için. Pes etme.
üniversitede yalnız hissetmen kalbimi burktu 💔 18 yaş bu duyguların çok yoğun yaşandığı bir dönem, kendini suçlaman ise seni daha da yoruyor canım 🌧️
Kimsenin seni sevmemesi mümkün değil, sadece henüz “senin insanlarına” denk gelmemiş olabilirsin 💛 Kulüplere katılmak, küçük selamlarla başlayıp yavaş yavaş sohbet açmak işe yarar. Önce kendine nazik ol, kendini sevdikçe etrafın da değişmeye başlar 🌿✨
Cevap
11Cevap
Ne güzel dertler var keşke, benimde böyle dertlerim olsa
İnsanların arasına girince ne oluyor? Neden böyle düşünüyorsun?
Belli dönemlerde oluyor. Bazen kısa, bazen de uzun süreli.
Belki sadece toplumla uyumlu değilsindir. Ben de pek değilim. Genelde çoğunluğun olduğu taraf çok da doğru bir taraf değildir.
Benimde aynıı yanlız değilsin merak etme yanlız olmak yanlış insanlarla olmaktan iyidir bide bu yönden bak az insan çok huzur her zaman
boş ver çoğu zaten çıkarcı, insan olan çok az
Allah seni o pisliklerden ayırıyor ki ona ibadet et...
Sevilmek ayrı ibadet ayri
Sen manevi görevini yap, gör bak dünyevi teselliye ihtiyacın kalmayacak... tek bir arkadaşın olacak Oda Allah... kuran ve tefsir oku... Aynılarını yaşadım... Hala da yasıyorum ve artık umurumda bile değil.. Tavsıye ediyorum.. Hayatımızın hepsi bir ibadetten geçiyo aslında... Can sıkıntısı, cevre, rızık, anne baba sevgisi... her anımız ibadet ama sevmek ve sevilmek de bu ibadetin güzelliğini artıran, insanı şükretmeye iten birer hediye. Belki de Allah senin için o hayırlı kapıyı henüz açmamıştır, bu yalnızlık süreci senin karakterini olgunlaştırmak içindir."
Yeni insanlar tanıyacağın ortamlarda ol
Giremiyorum bir turlu
O zaman girmen gerekiyor belliki utangaçsın
Ayağına bekleme, sen onlara yürü yavrum
Zengin ol severler.
Benim de aynı yaş 30 sen yine gençsin daha
Dogru insan yalniz kalir dert etme
Ağla bence
Uzerinde durulmasi gerekir
Bilmiyorum ama naber
Bence cinsellik
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?