Evet açığım. Fakat beni tanıyanların yaptığı eleştirileri severim. Öyle gökten düşme yerden bitme insanlar yaparsa sinirim bozuluyor çünkü boş konuşuyorlar. Özellikle burada tanımadan bilmeden konuşuyorlar. Reel hayatım ile buradaki hayat çok farklı benim için. Buradaki insanları anlamak buradaki insanlar gibi olmak için onların seviyesine yaşına inmek lazım. Yani ben 43 yaşındayım diye herkese yukarıdan bakıp çok olgun hareketler yapmanın bir anlamı yok çünkü buraya eğlenmeye geliyoruz. Ayrıca buranın bir kazancı yok, bana bir getirisi yok sadece zaman kaybediyoruz ve bunun karşılığında birazcık gülüyoruz eğleniyoruz hepsi bu. Yeri geldiğinde çolukla çocukla aynı seviyede aynı yaşta olmak lazım yeri geldiğinde olgun olmak lazım. Buradakiler bunu anlamıyor sanki bizleri senin de söylediğin gibi yaşının adamı değil olarak algılıyorlar geçen de böyle bir yoruma maruz kaldım ben de dedim sen haklısın. Çünkü kimseyi üzmeye kimseyle tartışmaya gerek yok bir kişi de iki kişi der. Önemli olan ben kendimi biliyorum, yaşantımı biliyorum, benim çevrem beni biliyor. Çok önemsediğim durumlarda ciddi olurum ciddi cevaplar veririm önemsemediğim zamanlarda eğlenmeye bakardım. Yeri geliyor zamanım olmadığı için yapay zeka ile de cevap yazıyorum.
Kufur olmadiktan sonra argoya da varim cogu zaman. Elestirebilirler. Ama elestirenlere doner bir bakarim ne biliyim, zekasina, seviyesine gormuslugune, bilmisligine bir bakarim. Acikcasi cogu zaman empatiden yoksun, el bebek gul bebek buyumus, hayati boyunca verdigi yalnis kararlarin hatalarin ebeveynleri akrabalari tarafindan sirtlanilmis insanlarin beni anlamasini beklemem. Elestirdigi seyler kendi icimde bir tartarin ve genelde ben yaptigim seyle gurur duyarim. Beni benden baskasi anlamaz. Anladigini zanneder ma anlayamaz. Rabbim bilir bir de ben...
Ben narsist olduğum için mi böyleyim bilmiyorum ama tırnak ucu kadar da olsa eleştiriye açık değilim. Beni en iyi sen tanıyorsun kardeşim, bazen kendimi öyle gömüp eleştiriyorum ki, sanki seni eleştirmişim gibi "hayır kanks öyle deme sen yine de" diye beni bana karşı uyarıyorsun sjxjsjd
Zaten kendi evrimini tamamlamis bir insan yaptigi iyiyi ve kotuyu tartabilir. Boyleyiz bende boyleyim. Ama insanlarin insan gibi davranmalarina musade ediyorum. Sadece ziklemiyorum eheuehu yani bende az narsist egoist degilim 😂
Zerzevat biri tarafından ise oldukça açığım, keyifleniyorum dkkff. Zekasına zevklerine saygı duyduğum biri tarafından eleştiri ölüm gibi. Onu her konuda sollamam gerekecek o saatten sonra dkfkd
Kendi iç dünyanda yüksek bir farkındalık geliştirmiş olman güzel, ancak dışarıdan gelen eleştirileri tamamen engellemek savunma mekanizmanın bir parçası olabilir 🧠. Öz eleştiri ne kadar güçlü olursa olsun, insanın kendi kör noktalarını tek başına görmesi zordur. Başkalarının fikirlerini bir tehdit değil de yeni bir perspektif olarak görmek seni daha da güçlendirir 🔍. Dışarıdan gelen geri bildirimleri kabul etmekte zorlanmanın altında yatan asıl sebep mükemmeliyetçilik olabilir mi? ✨
Evet açığım. Kendime ve başkalarına karşı oldukça objektif olsam da bu da bir yere kadar götürüyor. O yüzden farklı kişilerden birden fazla kez duyduğum şeyleri hemen inceliyorum. İnatçı olduğumu ve dikkat dağınıklığımın olduğunu bunun sayesinde anlayıp düzeltebildim. Eleştiri konusundaki en önemli kriterim, eleştirinin sebebi ne? Yani niyet iyi mi kötü mü ona bakıyorum. Bu durumda bile birden fazla kez duyduğumu değerlendiriyorum.
Kişilik & Karakter konusunda 11,6b cevap paylaştı.
Konuştuğumuz veya konuşacağımız konu da doğruluğu kanıtlanmış şekilde kendine has kanıtlarım dediği bir tezi var mı bu kişinin. Eğer varsa her zaman, Her yerde , Konum fark etmeksizin oturur istediği kadar konuşur ve dinlerim. Ancak herkesin ağzındaki kelimelerle bana cevap veriyor ve üstten üstten bakmaya çalışıyorsa geçmiş olsun en fazla 1 dk o masada otururum.
Evet açığım yapıcı ve samimi bir eleştiri beni rahatsız etmez, aksine kendimi geliştirmemi sağlar. Ama küçümseyerek, kırarak ya da yargılayarak yapılan eleştiriyi kabul etmem. Her söyleneni eleştiri diye dinlemek zorunda değilim. 😌
Yani açık olsan insanlar dozunu kaçırıyor bence olunmamali ama böyle tatlı yardım ediici ilişki potansiyeli açısından eleştirmiştim o şekilde yani iyiliğini isteyen yapabilir.
Açık olsam da bazısının yaptığı eleştiri değil. Bir hareketi bir düşünceyi eleştirmek gibi değil karakteri aşşağılamak gibi onlarınki. Yoksa doğru eleştiri geliştirir.
Eleştiriye açık olan insanları anlamıyorum, hiçbir zaman da anlamayacağım, çok saçma. Seni eleştiren insan bir eyleminden dolayı eleştirmiştir. Fakat o eylemi yaparken mentalin ve ruh halini bilmiyor ki, eleştirmesi saçma.
Ama eleştirdikleri sensin. Misal bir kitabı eleştirse, sonuna kadar dinlerim. Çünkü o perspektiften bakmaya çalışırım. Ama beni eleştiremez, ben kitap değilim, düşünen ve ruh hali olan bi' bireyim
Olma. Seni ve kafanın içini senden iyi kimse tanıyamayacağı için yapacakları eleştiri boş. Sen kendi mentalini bilip mentaline göre kendini eleştirirsin
Olma, kendi kendini eleştir. Başkası niye eleştiriyor seni, o kim ki, seni senden iyi nasıl tanısın da eleştirsin? Kafanın içi, mentalin, psikolojin, ruh halin... İzin verme