Farkettin mi; kendin olmaktan vazgeçtiğinde, herkes kendi tabelasını senin üzerine asmaya başlar?

Dediğim gibi yaşadığı coğrafya ve ailesi insanın bir nebze kaderi oluyor ama insan bunu aşmasının bir yolunu bulmalı yaşadığı hayatı hak etmeli ben hep şöyle diyorum tüm karamsar düşüncelerin altında yaşanmamış bir hayat vardır.

Yani buna şöyle bir örnek verebiliriz kafesteki kuşlar uçamayı hastalık zannedermiş buna öğretilmiş çaresizlik te denilebilir burada sadece kişiyi suçlamak yanlış olur sürekli eleştiren ötekileştirmek için zemin arayan sırf onlardan değilsiniz diye düşman görecek kadar zavallılaşan bir toplumun parçası olmak zor bir durum sosyal çevre doğup büyüdüğü ailesi aldığı eğitimin kalitesi yani her şey kaliteli bir yaşamdan geçiyor aslında dünyaya bak geri kalmış ülkelerdeki insanları gözlemle mutluluk onlar için ne ifade ediyor sorsan herkes halinden memnun iyi bir yaşamın ne olduğundan haberleri bile yok çoğu insanın antik mısırdaki piramitleri yapan kölelerden hiçbir farkı yok yani insan garip bir canlı ben ona en gelişmiş hayvan türü diyorum içgüdüleri ile yaşamına devam ediyor barınma yeme ve üreme kabuğunu kırması için gelişim şart okuması hatta dünya klasiklerini farklı kültürleri öğrenmesi hayatı ve yaşamı sorgulaması korkularından kurtulmasının başka bir yolu yok korkuları insanı esir alır ve insan hayatı boyunca mutlu numarası yapmak zorunda kalır.

İnsan dünya denen gezegende olan biten herşeyi görüyor ama artık hiçbir şey hissetmiyor farkındamısın savaşlar, zulüm , ahlaksızlık, acılar ailelerini kaybetmiş çocuklar bir gecede yok olmuş hayatlar gözlerimizin önünden akıp geçiyor ve insan sadece izliyor bakıp geçiyor insan kötülüğe alıştı şeytan heryerde ayaklarının üzerinde aramızda bizde sorgulamayan ve susmayı normalleştiren bir hayat yaşıyoruz ve içimizdeki vicadın sesini duymazlıktan geliyoruz bilmiyorum insan bir virüs gibi dünyayı hasta ediyor ve yavaş yavaş kendi sonunu hazırlıyor vicdan insanın içindeki tanrıdır biz onu duymak yerine saçma sapan bir hayat yaşıyoruz.

Dahasıda var insan konfor alanından çıkmak zorunda yani aslına baktığımızda mükemmel canlılar değiliz biraz kendimizi abartıyoruz zafflarımız var egolarımızın esiriyiz ve inançlar bu konu çok derin inançlar insanı daha iyi bir insan yapmıyor mu? hepimiz birer yıldız tozuyuz aslında günümüze dönecek olursak popüler kültür tüketim çılgınlığı daha iyi bir kariyer için verilen savaşlar bireysel başarı için herşeyi görmezden gelmek ve bana dokunmayan yılan bin yaşasın zihniyetinin temelini oluşturur evet inançlar sence insan hayatını düzene soktumu? etrafına bir bak hayır! insan korktu ve tanrıyı yarattı sonrada yarattığı tanrıdan korktu tüm bilinç altımızda yatan belleğimizin temelini korkular oluşturur ilk insandan bu zamana kadar bu böyle olmuştur.